Uncategorized

A fait laissez du temps au temps

Dit citaat staat in mijn dagboek van 2005 en wordt toegeschreven aan Paus Johannes de dertiende. Anderen schrijven het toe aan Mitterrand, maar de Paus was eerder. Ere wie ere toekomt. ‘Laat de tijd aan de tijd’.

011

In de hectiek van alledag is het een weldadige overpeinzing. Om de tijd de tijd te geven hoef je letterlijk niets te doen. Alles valt op de juiste plek in eigen tijd en eigen uur. Een zin, een woord, een gedachte uitspinnen tot het tijd is om genoemd te worden. Daar moet je voelsprieten voor hebben, of minstens controle over de emotie. Mijn moeder en oma hadden daar hun eigen gezegde bij. ‘Eerst denken, dan doen’ orakelden ze en keken daarbij met hun Hollandse nuchterheid naar onze ontredderde koppies als een en ander in de soep was gelopen.  Je moest het ook zelf weer oplossen, want ‘wie zijn billen brandt moet op de blaren zitten’. Dat stond buiten kijf.

Beurs van Berlage

Het hele arsenaal aan mindfulness hebben we vroeger meegekregen in dit soort spreekwoorden, de wijsheid in een notendop en als je stil blijft staan bij wat er daadwerkelijk gezegd wordt, kom je tot de ontdekking dat er voor iedereen uit te filteren valt wat nodig is. Er kon destijds geen psycholoog tegenop. Bij het terugkijken naar de jaren tot nu toe, blijkt dat de Tijd als zand door de vingers glipt. Het lijkt een contradictio in terminis, maar er is geen tijd om tijd te beiden. In 1903 al kreeg de mensheid een waarschuwing mee, of in ieder geval de inwoners van Amsterdam en haar bezoekers. De gemeente had de dichter Albert Verwey gevraagd een gedicht te schrijven en enkele toepasselijke  versregels kwamen op de klokkentoren.  ‘Beidt uw tijd’ en ‘Duuw uw uur’.

De toren – Albert Verwey

De toren sprak naar de stad gewend:
Gij burgers, die daar jaagt en rent,
Sta stil als ik en beidt uw tijd,
Zij die geloven, haasten niet.
De goede en sterke daad geschiedt
Te rechter uur, den tijd ten spijt.De toren spreekt tot iedere vreemd
Die naar de stad zijn richting neemt:
Sta vast als ik en duur uw uur.
Wie op zijn kracht niet vol berust,
Wiens ijver halfweegs wordt geblust,
Houdt hier geen stand, heeft hier geen duur.
( http://nicolienhermens.blogspot.nl/2012/05/de-toren-albert-verwey.html )
Hier werd bezinning gevraagd in een versnelde wereld, die van de handel. Berlage plakte er zijn eigen droombeelden op. Zijn intentie was om met het gebouw een bolwerk te maken, waarin kunst, cultuur, economie en maatschappij zouden samenkomen, maar die droom kwam pas jaren later toen de beurzen vertrokken waren en de gemeente er een culturele functie aan gaf. In het vernieuwde café, dat in 2002 geopend werd, en waarbij de bar werd ontworpen door Marc Ruygrok staat in grote verlichte letters te lezen ‘We zijn hier’.
Het hedendaagse antwoord op de waarschuwende vinger van Verwey.
Heleen Vissinga - De tijd keert om
Tijdens een project ‘Tijd’ op school filosofeerde ik er met de kinderen op los, dankzij het verhaal van de tijd keert om. Een jongen vond bovenop de kast waarschuwende briefjes met ‘Lees dit niet’ en ‘Laat liggen’. Boodschappen, die altijd te laat komen, omdat het leed al is geschied. Een magistrale vondst om kinderen zich ervan bewust te laten zijn dat tijd ongrijpbaar is. Soms kan bewustwording in een héél klein hoekje zitten en hoeft het niet te worden uitgesponnen. Aan de andere kant blijft men zo wel bij de tijd.
A fait laissez du temps au temps is een open deur, want de tijd is alom. De bezinning eraan geven en even stil staan bij de betekenis, is op zichzelf genoeg en bij tijd en wijle een pas op de plaats door het leven te omarmen. Het komt je toe… in eigen tijd en eigen uur.

Bewaren

One thought on “A fait laissez du temps au temps

Comments are closed.