O jeetje. De grote kaalslag is begonnen. Daarmee doel ik op de ruif voor het terras, die Lief rigoureus klimop-vrij heeft weten te maken. Het was een hele klus, maar het is gelukt. Alleen de den en de Roosmarijn staan er nog. Op deze manier ontdekte hij wel een prachtige oostelijke smaragd hagedis. Hij schitterde ons tegemoet, een prachtig groot exemplaar die doodstil naar de witte muur bleef staren, waar volop lekkernijen te voorschijn waren gekropen. Vliegjes, oorwurmen en kevertjes in overvloed. Hij sloeg geen acht op onze aanwezigheid. Goed voor een fotoshoot.
Te vroeg gejuicht waar het muis betreft. Die heeft geweten dat ie zich even koest moest houden, maar we hebben hem nu in het nauw gedreven. Eens kijken welke malle bokkensprongen hij ditmaal bedenkt. Hij zoekt in ieder geval wanhopig naar iets te eten. Alles is afgesloten. In die zin boft hij niet.
Tot mijn grote tevredenheid heb ik Bibliotheek-online ontdekt. Alle E-boeken en luisterexemplaren, plus alle tijdschriften zijn er te krijgen voor slechts 45 euro per jaar. Ik heb er al de helft van Pauline’s ‘Taal is echt mijn Ding’ opzitten en ik smul ervan. Wat is het een groot goed om haar stem te mogen horen, nu ze zelf er niet meer is. Aan de slimste mens komen we nog niet toe. Daar is ze te zien, wat dan wel wat vervreemdend aan zal voelen. Anna Enquist en haar ‘Einde van Erna Ankersmit en ‘Albatros’ van Yoris Goldewijk heb ik ook opgehaald, even als het filosofietijdschrift. Een paradijs aan titels schrijden mijn oog voorbij. Heerlijk. Dit is voor mij Luiletterland in variatie op een thema, altijd smullen.
Vanmiddag wil ik weer even wat penselen, maar Lief heeft bij het weghalen van de klimop per ongeluk ook de stroomvoorziening voor mijn lieftallige ateliertje doorgeknipt. Ik was natuurlijk reuze blij dat hij het leven niet had gelaten bij die actie, maar betreur mijn schemerparadijs wel.
Nog meer groot nieuws, maar dan van het thuisfront op de Landauer. Zoonlief en Schone dochter hebben een optrekje in Bussum gevonden, net voor de hei. Een droomplek voor deze twee verwoede vogelaars. Het schiet allemaal op en ze zijn al druk bezig met inpakken. Ze krijgen de sleutel eerder dan verwacht. Mijn eigen acties naar een nieuwe woning rollen zich ook uit. Kalmpjes aan, dan breekt het lijntje niet. We kunnen breed de tijd nemen om echt iets naar ons beider zin te zoeken. ‘Buiten’ hebben we al, dus vermoedelijk wordt het ons oude Utrecht, maar dan wel net aan of in de binnenstad. Kuierend naar de bios, dat zou fijn zijn. Elke tip wordt dankbaar aanvaard, haha. Verhuizen is niet direct mijn hobby, maar iets kleiner wonen met lift zou ideaal zijn, stel ik me zo voor.
Gisteren maakte ik op de valreep nog een lemon cake, zoals ik langs had zien komen. Waar het geval op internet zich binnen een uur ontpopte tot een rijzig baksel, bleef de mijne halverwege steken en was zeer compact en nattig. Ik ben benieuwd waar dat aan heeft gelegen. Aan de hete luchtoven kan het niet liggen. Ik vond het een grappig recept omdat je de citroen tien minuten moest koken om het daarna met de staafmixer met eieren en suiker te klutsen, bloem erbij en bakpoeder, snufje zout. Het werd het niet. Zoals mijn oma zaliger altijd zei: ‘Wat er in zit, is goed, dus het smaakt altijd’. Die houden we erin.
