We zullen zien hoe ver we komen

De beste manier om de hitte te ontlopen is in de vroege ochtend op de fiets te stappen en de bossen in te rijden. De kastelentocht die we gisteren met z’n viertjes ondernamen, leverde weinig kastelen op en daarbij kwam dat we nog nergens in konden, want we waren te vroeg, maar tel Uw zegeningen. Daardoor waren we ook alle drukte voor. Dat bleek wel toen we na een stief half uurtje aanmeerden bij een theetuin met het uitnodigende bord ‘open’, een tafeltje voor vier in de schaduw en de mogelijkheid om Limoencake met vlierbloesemsiroop bij de thee en koffie te nuttigen. Het ging erin als koek. Naast ons tafeltje een kippenren met een zwart-gespikkeld kippie en het uitzicht op de bar. We snoepten net van alles wat ons aangeleverd werd, toen er een groepje fietsers aankwam, en daarna nog een en daarna nog een en help, het zwol aan tot ontelbaar veel fietsen met Duitse dames onder begeleiding van twee gele-hesjes. Direct ontstond een opstopping bij het toilet. Soms moet je mazzel hebben in het leven en op z’n minst op je fietstochten.

We hadden de verkorte route gekozen, want we wilden voor twaalven weer zo’n beetje terug zijn in het dorp, dan konden we lunchen en terug naar ons stekkie met zwembad voor de hoognodige verkoeling. Mijn ochtenden beginnen hier al heel vroeg, eigenlijk bij het eerste gezang van de talrijke vogels rondom, merel, lijster, houtduif, tjiftjaf, zwarte kraai, zwarte specht. Een rijkdom op zich. Het is dan rond een uur of vijf, dat ik probeer te schrijven en het Hongaars doorneem. Daarna ben ik vrij om te gaan en te staan voor mijn gevoel, weliswaar zelf opgelegd, maar het voelt goed.

Tijdens de lome middag ontsponnen zich enkele gesprekken die het overpeinzen waard waren. De jongste twee wilden nog een stukje op de gewone fietsen die bij het huisje geleverd werden, rondtrappen en ontdekten dat de zorgboerderij waar we onderweg op onze fietstocht in de ochtend onze boodschappen hadden gedaan zegge en schrijve hooguit twee kilometer breed van ons vandaan was. Haha, rondjes gereden en ook nog betamelijk in de buurt.

Na een licht maal gingen ineens de sproeiers aan rondom op het gazon. Het zorgde voor lichte verkoeling, maar binnen bleef het benauwd en heet. Een lauwe douche bleek een remedie te zijn. Ik bleef buiten terwijl de anderen een programmaatje op televisie wilden zien. Lief had twee dagen lang langs de Donau in Budapest gelopen bij 44 graden gevoelstemperatuur en was volledig verzadigd in de hang naar avontuur. Hij gaat vandaag terug naar de Hoff. Het gemis is groter, bemerken we, en daarmee het verlangen ook. Het komt goed.

Het prettige van vakantie en nietsdoen is dat de buitenwereld heel ver van je af staat. De thema’s die opdoemen komen uit de tijdschriften die we hebben meegenomen en die soms tot wonderlijke vraagstellingen lijden. Er is een verdwaalde crypto uit een oude krant, die moeiteloos wordt opgelost, omdat ie te makkelijk is en de boeken die meegenomen zijn, blijven angstvallig op de enige plek voor nog wat serieuze literatuur, het nachtkastje.

Vandaag moeten we een nog grotere hitte tackelen en dachten aan een museum midden op de brink van een fijn dorp. We zullen zien hoe ver we komen.