Zo hard als ie groot is

Bij toeval ontdekte ik gisteren een mooie manier om het insmeren van een linosnede zonder rolletje wat gelijkmatiger te doen. Hiervoor waren we bij wijze van nood met wattenstaven en wattenpads in de weer gegaan, maar mijn huidige ontdekking sneed veel meer hout. Mijn eerste afdruk was met veel te veel inkt gemaakt, dus drukte ik onmiddellijk een nieuwe af met dezelfde inkt. Net niet helemaal zoals ik het bedoelde. Ik legde de afdruk met teveel boven op de linosnede, wreef het af en haalde het er voorzichtig af, nieuw velletje op de linosnede en ziedaar. Het geluk zij met de onwetenden. Ineens had ik schaduw in mijn lino. Prachtig. Wat het is en hoe kan ik nog niet zeggen, want het is een verrassing voor iemand maar te zijner tijd hoop ik een en ander te verduidelijken met een plaatje.

Lief heeft net gemaaid en ik zit met mijn blote voeten in het gras onder de berken te genieten van een zwoele wind. Geen overbodige luxe bij 30 graden. We hebben net de nieuwe vlierbessen/gember/muntmix met suiker verwarmd en in flessen gegoten. Het is een heerlijke dorstlesser, deze siroop, vooral met een klontje ijs en een takje munt met prikwater.

Vriend is nog bezig met een linoleumsnede en vriendin leest op de veranda van de Datsja. Zo zoeken we allemaal ons eigen koele en comfortabele plekje. Achter me kakelen de sokkippen van de buurman hun geluk bij elkaar. Op dit ogenblik is de Hoff eigenlijk op haar mooist. Volop in de bloemen. De tuincaravan in haar camouflagepak(Hout en takken) staat open en op een paal hangt een eenzame soldatenhelm, net als de steen in de vorm van een schedel op de boomstam er tegenover. Klein stilleven van een vleug verleden

Kleine vogels hebben twee nestjes in de luchtgaten van de schuur gemaakt. Net vloog een vogeltje naar binnen, maar ik zag nog niet welk. Aan de binnenkant van de schuur zijn de nestjes goed te zien. Er zitten al kleintjes in. Natuur baant haar eigen weg en wij volgen.

De siroop is afgekoeld en kan in de koelkast. Vriendin pakt de dadels eruit. Tijd voor een dadeltaart die twee uur moet opstijven in de koelkast. Bij gebrek aan biscuits en walnoot heeft ze een soort bio hele granen koekjes en cashewnoten toegevoegd aan een mengsel van boter, honing en ontpitte dadels. Goed doorroeren en in een cakevorm schenken en in de kou ermee.

Iedereen is heel content met het concept dat er gehanteerd wordt en waarin iedereen de ruimte kan gebruiken, die men nodig heeft. Soms zijn we samen en dan weer alleen in een natuurlijk en volstrekt logisch verloop, volkomen op elkaar ingespeeld. Zij doen in de avond graag een spelletje, maar wij kunnen rustig ons eigen gang gaan. Vanavond lees ik Lief weer een hoofdstuk uit Swaab voor. Zo strekken de dagen zich en ondanks de rust vliegt de tijd nog steeds voorbij. Het ontbijt en het avondeten doen we samen.

Kinderstemmen stijgen boven de tuinen uit. School is uit en het jonge puppie is dolblij met zijn gezelschap. Eindelijk speelkameraadjes. Hij keft zijn vreugde zo hard als ie groot is.