Overpeinzingen

We zullen zien

Vroeg uit de veren, want je weet maar nooit hoe laat het bed bezorgd wordt. Als het goed is zetten ze het ook nog tegen een meerprijs, dat dan weer wel, in elkaar.

Gisteren heeft Lief flink gemaaid en heb ik de zomerfijnstralen geplukt voor de flessen op het terras. Het ziet er weer gezellig uit. Vandaag stop ik er nog een pioenroos bij. Die houden het niet zo lang, maar ze zijn zo vrolijk en ze zijn er in overvloed.

Het is nu kwart voor twee. De tijd begint te dringen. Het bed is nog altijd niet gearriveerd. Tussen tien en drie was al ruim bemeten. Of ze dat nu nog redden weet ik niet. In de tussentijd werkte ik mijn denkbeeldige lijstje af. Brooddeeg voorbereiden, cake bakken, recept voor een lichte maaltijd bedenken, wc’s nog eens extra in het sop, bedje gespreid. De kraan schoot ervan af bij de wastafel in de wc. Helaas pindakaas, er is iets gebroken. Dat wordt een nieuwe kraan, maar niet vandaag. Er was nog net geen overstroming. Kalmte zal U redden. Wachten duurt lang en rekt de tijd op die ik aan de andere kant weer tekort zal komen.

Het zelfrijzend bakmeel werkt hier maar matig. Volgende keer doe ik er bakpoeder extra bij of ik neem gewoon bloem met bakpoeder.

De vrienden zijn nu aangekomen in Budapest en gaan om twee uur op de trein naar Pécs. Ze zijn een beetje brak, want de matrassen van de slaaptrein waren erg hard. Ze kunnen hier zo in hun bedje rollen als ze dat willen. Dat betekent dat ze rond vijven in Pécs aankomen en wij er zullen zijn om ze te halen.

Gisteren keken we de film ‘Remarkable Bright Creatures’ van Olivia Newman met Sally Field en Lewis Pullman in de hoofdrol. Een lieve vredige film, over een octopus en twee mensen die elkaar in eenzaamheid alle drie weten te vinden. Wat is het toch heerlijk om af en toe verstoken te blijven van het roerige bestaan en je al mijmerend een weg te banen in de verbeelding. Vanaf nu waardeer ik die lieve inktvissen nog veel meer.

Wachten op de aankomst

De rest van de dag rolde zich uit en van schrijven kwam niets meer. Het bed kwam niet. Het scheen beschadigd te zijn bij levering en nu wordt er een nieuwe afspraak gemaakt. Dat betekende, dat we er iets op moesten verzinnen om ‘s avonds te kunnen slapen. Het bed boven in het te warme kamertje is in ieder geval opgemaakt, maar de trap en naar het toilet gaan is een klein probleempje, die niet licht samen door de deur kunnen.

De vrienden waren er om vijf uur. Moe maar dolblij om ons te zien. Ze waren overweldigd door de Hoff en het natuurbeheer van Lief. Helaas waren er problemen met het licht in de keuken en het toilet, maar dat kon de pret niet drukken. De seringensiroop, soep en cake werden met vreugde ontvangen en we konden heerlijk bijkletsen. Kalmpjes aan beginnen, dus vroeg naar bed na de lange reis. We besloten de opklapbedden naar beneden te halen en daarop te gaan slapen en na een verkwikkende nachtrust konden we constateren dat ze uitstekend dienst deden. Ziezo, probleem weer opgelost. De bezorging van het bed laat nog even o zich wachten. We zullen zien.

4 gedachten over “We zullen zien

Plaats een reactie