Uncategorized

Een rijkere wereld

Van de nood een deugd maken is een wonderschone eigenschap. Het schept mogelijkheden, omdat het de creativiteit aanboort en nieuwe wegen opent.

IMG_1223

Het boek ‘De fantastische Meneer Vos’ gleed gistermorgen door de brievenbus en in een uurtje was de doordenker van Roald Dahl uit. Als vanzelf zweefde het spreekwoord de gedachte binnen. Het was precies wat de De Fantastische Mijnheer Vos moest doen als hij en zijn gezin in doodsnood verkeerden.

Vos werd belaagd door drie boeren, die het op hem gemunt hadden. Een vos verliest nooit zijn streken. En Mijnheer Vos was in de nachtelijke uren op jacht gegaan om drie kippetjes te verschalken voor het hele gezin Vos. Dat deed hij iedere nacht. Mijnheer Vos kende derhalve de weg naar hun voorraadschuren en kippenhokken al te goed en kon blind varen op zijn instinct. De boeren groeven de halve heuvel af om hem te grazen te nemen en belegerden met hun knechten met geweren het hele terrein, toen Familie Vos dieper waren gaan graven. Ondertussen had Mijnheer Vos ook weer de weg gevonden naar al het lekkers van de wereld op de erven van de boeren zelf. Als een pater familias zorgde hij voor alle gravers die onder de heuvel hadden gewoond en nu door de afgravingen in nood verkeerden. Das, wezel, mol en zelfs konijn en al hun gezinnen mochten aanschuiven bij een groots diner. Vos ontvouwde voor dit publiek zijn visioenen van een ondergrondse stad, waar iedereen in pais en vrêe kon leven. Het feestmaal, waarmee het boek eindigt, is een nieuw begin.

Dierenwerelden in boeken zijn vertederend. In mijn grootste kinder’bijbels’ huizen dieren. Ooit begon het met de liefde van Remi in Alleen op de wereld voor de drie honden van Vitaliis en het aapje Joli. Daarna volgde de uil Oehoeboeroe uit Paulus de Boskabouter van Jean Dulieu, Erik of het klein Insectenboek van Godfried Bomans, de zangerige beschrijving van Het krink’lend wink’lend Waterding van Guido Gezelle , de muisjes van Pinkeltje en Snorrebaard de poes van de hand van Dick Laan en daarna volgden een trits aan dierenverhalen. Dertig jaar voorlezen in de groep leverde een keur aan grootheden op. Hollandse grootmeesters waren Toon Tellegen, Max Velthuijs en A.M.G. Schmidt. Zij waren de basis van mijn liefde voor de planten-en de dierenwereld.

Wie ooit ‘Duiffies’ heeft horen zingen door Leen Jongewaard, boven op het dak kan niet anders meer dan liefde voelen voor deze vogels, ook al ziet de goegemeente ze aan voor vogels met veel stadse fratsen. Er zijn ontelbaar veel boeken meer, teveel om op te noemen. Maar ze zijn de reden om, als ik in de tuin zit voor het atelier, vertederd te zijn door de kleine woelmuis, die naarstig de kamperfoelie inschiet of wegduikt onder de paarse dovenetel.

In de groep hadden we wandelende takken. Ik was helemaal weg van die kleine danseurs, die zo stilletjes wiegend op je arm onhoog konden kruipen. Ze waren het insect bij uitstek om kinderen te laten wennen aan kriebelende pootjes op hun vel, net als Lieveheersbeestjes en pissebedden, spinnen zochten we in de struiken om ze in het web te bewonderen. Soms waren er ouders bij die openlijk griezelden, maar dan konden de kinderen vertellen, hoe prachtig ze in hun nietigheid waren. Door de goede eigenschappen te tonen maak je ook van een nood een deugd. Angst versus schoonheid.

2016-09-13   tralala tralali

Ooit liep er langs de richel van het schoolgebouw een spitsmuis met een snoetje als dat van een mol. Met alle kinderen hebben we geobserveerd hoe hij er uitzag en wat hij ging doen, want ze nam er alle tijd voor en bleef, uit angst, zitten waar ze zat.. Het zijn de heerlijkste biologische lessen die je je maar kunt wensen. Door bepaalde eigenschappen te roemen kreeg het lijdend voorwerp meer betekenis en oogste vooral bewondering. Van de angst een verwondering maken in variatie op een thema. De wandelende takken dansten, de spitsmuizen liepen spitsroeden, de slakken konden tekenen met hun glijsporen, de wormen waren uitstekende gangengravers, wat goed te volgen was in het wormenhotel, pissenbedden werden balletjes.

spitsmuis woerden   spitsmuis woerden 2

De Nederlandse kinderboekenhelden zijn samen met Roald Dahl, Lobell, A.A. Milne, Lewis Carrol en (knispervers) Charlie Mackesy, auteur/illustrator van het boek  ‘De Jongen, de Mol, de Vos en het Paard’ de sleutel tot een eigen paradijs. De boodschappen die doorschemeren zijn onmiskenbaar kleine handgrepen voor een rijkere wereld.

 

6 gedachten over “Een rijkere wereld

  1. Heerlijk stukje. Ik ben wel fan van Roald Dahl, maar een dierenboek las ik nooit van hem. Zou ik het nog in kunnen halen, vraag ik me dan af. Er is te veel leesvoer in de wereld.

    Like

    1. Dank je wel Mies, De fantastische mijnheer Vos kost 5 euro en heb je in een uurtje uit. Maar het hele verhaal staat ook op youtube in delen. 😉

      Like

Reacties zijn gesloten.