Uncategorized

Buiten ligt weer open

De droom: Kees uit groep zeven was jarig en kreeg een fantastisch cadeau, Met brandende kaarsjes was er ook nog een taart en Kees zag er verdacht volwassen uit. Een lift met vier ziekenhuisbedden en een couveuse strak tussen de twee wanden geperst. Kees en ik en nog iemand stonden aan de andere kant. Degene die de geopende lift zag, toen hij aankwam zette de ogen op schoteltjes, zo vol als die lift was. Een van de juffrouwen die er niets van snapte, van lockdowns en uit elkaars buurt blijven enzo, bleek later een patient in weer een van die liftbedden en had haar lakens besmeurd, we keken er naar en griezelden., niet om de smurrie maar om haar verwardheid.

IMG_9422     IMG_9423

Waar en wanneer ik in het verhaal wakker werd, weet ik niet meer. Ik ontwaakte met een zonnetje boven de kim, die de bladeren van de boom in de gouden verf zette. Pluis kwam liefde bedelen.

IMG_9387

Dat bracht me op de lange tweede fietstocht van gisteren. Eerst het omajournaal geschreven, waar ik zelf helemaal in opga. Ik ben net zo verwachtingsvol en gespannen als de kleinkinderen, die dat inspreken op de app en delen dat ze zo genieten van het verhaal. Ook was er in de brievenbus een envelop, handgeschreven, met daarin een kaart van een zielsverwant van social media. Ze had in de erfenis van haar moeder heel veel onbeschreven kaarten gevonden. Dit was vermoedelijk een exemplaar uit de jaren ’70 en die stuurde ze op, naar iedereen  waar haar hart naar uitging. Dat voelde ik dwars door de afstand heen. Zoveel liefde.

IMG_0396   IMG_0401

Nu was er ook de drang naar buiten, omdat ik de solofietstocht had ontdekt. Niemand ontmoeten, niemand spreken, Virusveilig en toch buiten zijn. Vandaag stond de andere kant van de omgeving op mijn verlanglijst. Een gebied, dat ik nog nooit had bezocht en waar je alleen maar met de fiets kon komen. De dubbele brug over de splitsing van het Amsterdam-Rijnkanaal bij Jutphaas. Als je daar overheen fietste was je al in Houten. Hoe simpel kon het zijn. Een aangelegd pad naast het kanaal en verderop wist ik de brug naar Schalkwijk. Een aardig endje. Zou ik dat bereik halen. Nieuwsgierig en zonder voorkennis stortte ik me in het avontuur. Drie koeien deden de aftrap. Mooie lichtblonde exemplaren, met hun grote zachte neuzen voor het hek. ‘Kom ons even aaien’ zeiden ze, de aanraakban voorbij. Heerlijk om de middelste over haar grote kop te aaien, die liet het toe.

IMG_0403

Ze hadden verschillende ogen, de linkse prachtige zwarte, de andere twee lichtbruin, allen bedekt met de liefste lange droomwimpers. Zachte vrouwenogen, dat stond buiten kijf.

IMG_0407   IMG_0410

Doorfietsen langs onbekend terrein, Kasteel Heemstede van zo dichtbij, nog nooit gezien en hé, de ingang van dat luxueuze golfterrein, was dat hier. Langs de gouden Munt, kwam ik terecht bij een mooier goud. Bloeiende wilgen speelden ton sur ton met het gouden koolzaad. Toch weer afstappen en omkeren om het vast te leggen. Ik haalde de brug en kon de landweggetjes opschuiven door Schalkwijk naar Tull en t’Waal. De wind viel stil tussen de lanen evenals het geluid. Hier groette iedereen, die rond huis bezigheden had. Een raam dat gelapt moest worden, de kruidentuin aan de voorkant van de boerderij, een boom die overstak en gesnoeid werd. Sommige op hoorafstand anderhalve meter uit elkaar in gesprek.

IMG_0392

Daar was het bekende terrein, het Klooster, een industriegebied en de sluizen. Op de teller stond vijfentwintig km na het afstappen en nog was de accu niet leeg. Wat een mogelijkheden ontvouwden zich hier.Eindelijk weer in de beweging en op peil. Vandaag het doek, dat vordert en bijna af is en vanmiddag in de herhaling. Profiteren van het prachtige weer. Dat zijn de cadeautjes als hoofd vrij is van ingewikkelde besluiten van overhand. Buiten ligt weer open.

 

4 gedachten over “Buiten ligt weer open

Reacties zijn gesloten.