Uncategorized

De zin van het bestaan

Bij een mede-blogger, die me dierbaar is, al was het alleen al om de twijfels die hij telkens weer voelt opdoemen, lees ik een overpeinzing omtrent de grote existentiële vragen. Waar de Catechismus uit mijn jeugd, de kleine bruine beduimelde pocket met het pax Christi teken avant la lettre op de voorkant, al haar antwoorden voor ons, argeloze onschuldige jeugdzieltjes klaar had in afgepaste antwoorden, sloeg later de twijfel in volle hevigheid toe. Daardoor of dankzij, dat is nog een vraag.

Deze schrijfvriend had het boek ‘De Zin van het Leven’ van Fokke Obbema op zijn nachtkastje liggen. Hij piekerde en peinsde over de verhalen, die hij per stuk tot zich nam. Fokke Obbema is een columnist van de volkskrant die even dood was na een hartstilstand. Hij interviewde daarna 40 mensen in dat kader en filterde er zeven inzichten uit. Ergens vanuit de diepte borrelt de overeenkomst met de zeven hoofdzonden op, maar dat zal die vergeelde geloofservaring uit het verleden zijn. Numeriek is er een vergelijk.

barrel-organ-1567884_1920

Die kernvaste antwoorden van vroeger zijn er als de gaten van een register van het straatorgel ingeponst. Ze slaan de maat met de glazig verstarde poppen op de orgelkar mee. Om God te dienen. De punt komt helder en nadrukkelijk. Geen twijfel over mogelijk op dat moment. De zekerheden van Obbema verzamelen zich in het zakje met overlevings-strategiën. Kort door de bocht: Kwetsbaarheid. Veerkracht. Het leven als leerschool. Hoop op vooruitgang. Beperking van de wetenschap en herwaardering van de religie. Het nut van de dood. Geen zin van het leven, wel betekenis.

Hemeltje, elke zekerheid vergt minimaal een hele blog, zo niet meer. De stelling: ‘Geen zin van het leven, wel betekenis’ komt als meest intrigerend door. Het antwoord dat pasklaar werd ingekrast op de kinderzieltjes op de vraag ‘Waartoe zijn wij op aarde’ was in 1954: ‘Wij zijn op aarde om God te dienen en daardoor hier en in het hiernamaals gelukkig te zijn’. Echter, in de jaren voor deze theorie had diezelfde God een aantal rampen over ons uitgestort, die zijn eigen theorie op de grondvesten deed schudden. Het werd ons als kind niet gemakkelijk gemaakt. Wij werden geacht de schaapjes te zijn, die zich lieten leiden, maar in diezelfde jaren werd er hevig aan getornd, toen de Heilige Huisjes letterlijk en figuurlijk op de schop gingen.

500785Onze Nicolaaskerk

Mijn moeder was een toonbeeld van revolutionair denken. Ze wilde best een eind mee, maar zocht al gauw de Oecumene op. Betekenis van het leven, zin van het leven, prima, maar wel voor iedereen en niemand uitgezonderd. Dus weg met de dogmatische grenzen van het mannenbolwerk in de kerk, welke kerk dan ook.

Een oude man in een verpleegtehuis vertelde me in de puber-nadagen met zijn vinger opgeheven: ‘Er zijn vele godsdiensten, maar er is maar, en hier verhief zich zijn stem aanzwellend, één geloof’. Dat werd door mijn moeder met gekrulde kapitalen onderschreven. Zo ontwortelde ik en wortelde ik, met de Bijbel, de I-Tjing, de Kabbala in een hand en vulde daarmee de knapzak voor de lange reis. Nog altijd ben ik er mee bezig.

img_7913 ‘Passi D’Oro van Roberto Barni’

De kern ligt voor mij in het feit dat je aan mensen, aan je bezigheden, aan je gedachten, aan je uitingen, betekenis hebt kunnen geven en dat er mensen zijn, die met je hebben opgelopen en daar een stukje van hebben opgepikt en meegenomen, zoals ik dat wederzijds heb gedaan. Het hoeft geen grootse kunst te zijn, geen gedicht of boek, theaterstuk of schilderij, maar eigen levenskunst, veroverd met vallen en opstaan, met de kleine dingen van het leven, met lieve familie en vrienden om je heen.

De uitwisseling van gedachtegoed en het filteren van de waarde, die het voor  jou hebben kan, waardoor het raakt aan de zin van het bestaan.

9 gedachten over “De zin van het bestaan

  1. Je haalt hier een onderwerp aan, dat zich ook geregeld in mij vast bijt. Toch kan en durf ik er niet vaak over piekeren, omdat me juist dan een té sterk relativerend gevoel overvalt, en ik besef hoe nietig we zijn in die hele korte tijd die ons wordt gegund, terwijl we toch allen zo sterk en intens leven…

    Mijn moeder klampte zich vast aan de godsdienst, het hielp haar overleven én genieten, ondanks geen gemakkelijk leven. Ik vind die rots echter niet….

    Maar ik kan me heel sterk voelen in jouw laatste zinnen.

    ‘De zin van het leven is de zin om te leven’ – Remco Campert

    Geliked door 1 persoon

    1. Die uitspraak van Campert ken ik. Het is belangrijk om bij alles wat je doet, ook de sjeu er van in te zien. Het is een motor om verder te kunnen. Het moet wel in je aard liggen, besef ik. Heel veel betekenis put ik uit het gezin, de kinderen en kleinkinderen.

      Geliked door 1 persoon

      1. Ook toevallig. Lees ik gisteren in een boek over de zin IN het leven. Ik kan dat echt hebben en besef,dat het voor een groot deel genetisch is.

        Geliked door 1 persoon

  2. Geweldig mooie bespiegeling van je. Wat zo’n boek los kan maken hè. Ik ben er voor mezelf niet uit over wat de zin van het leven zou zijn. Ik neig ernaar om helemaal geen zin te willen ontdekken. Ik hou wel teksten zoals dit stukje van Miten uit Ashes to Ashes. We zijn geketend. Liefde telt.

    Oh how time passes
    We’re here and then we’re gone
    And all that remains
    When we’re free of our chains
    Is the love we shared

    Like

Reacties zijn gesloten.