Uncategorized

Dubbel en dwars genieten dus

Gisterenochtend al vroeg op pad. Na een heerlijke nacht, die frisse boslucht doet me goed, en een fijn ontbijt, gingen we op onderzoek uit. Zuslief had een aflevering van de van Rossums over Gorssel en Museum More gekeken. Dankzij die beelden gingen we op zoek naar Jan Mankes. Wat schertste onze verbazing dat de kunstenaar de laatste jaren van zijn veel te korte leven in Eerbeek had gewoond en er zelfs begraven was. Dat betekende maar een ding. Voordat we het dorp verlieten wilden we een en ander nog onder ogen zien.

De regen kwam met bakken naar beneden. Ik reed de kleine blauwe voor nadat we uitgecheckt hadden en zo kwamen we er betrekkelijk droog vanaf. Bepakt en bezakt zochten we de begraafplaats op. We hadden het graf al op de foto’s gezien en zuslief had met haar scherpe oog ontdekt, waar de liggende grafstenen waren. Het pad af en daar stonden we oog in oog met de steen, die de tand des tijds niet geheel ongeschonden was doorgekomen, maar zoveel geschiedenis schreef. Het was precies 100 jaar geleden dat de kunstenaar overleed. Toeval bestaat niet. Alle snippers weefden een nieuwe ontdekkingstocht.

HFUZ2360

Zijn vrouw, Anne Zernike was later bijgezet. De steen werd speciaal uit België gehaald door een goede vriend. We groetten hem eerbiedig, deze meester van de schoonheid en eenvoud en vervolgden ons pad naar het woonhuis, dat eigenlijk vlak achter ons logeeradres bleek te zijn. Dr. Gunningstraat 13. Een vrijstaand huis, waar overduidelijk de verbouwing in volle gang was, met uitzicht op het landgoed en het Huis te Eerbeek, waar ook ons hotel stond. Later besefte ik dat door zijn bedlegerigheid het uitzicht de laatste jaren het belangrijkste zal zijn geweest voor zijn onderwerpen.

NDXD3773   IMG_7928 (1)

Bij de laatste tentoonstelling in het museum van Singer Laren hing een schilderij van Jan Mankes, dat het uitzicht op het landgoed verbeeldde. Sfeervol, in een dik pak witte sneeuw. Ik realiseerde het me nu pas. We hadden verzuimd naar de overkant te kijken.

IMG-6746 Jan Mankes: Uitzicht atelier te Eerbeek.

Heerlijk om op de valreep deze zo belangwekkende betekenis van Eerbeek mee te krijgen met een nieuwe kijk op de doeken van Jan Mankes, nu we alles in ogenschouw hebben genomen.

Het sijpelde gestaag door en de routeplanner stond op snelwegen vermijden. Hemelsbreed was het een uurtje, nu anderhalf uur en dan waren we al weer thuis. De weg voerde dwars door de bossen als een lang lint en we kwamen lieflijke kleine dorpen en boerenwegen tegen. Daarna was het een lange rit over de Apeldoornse weg. Het gaf allemaal niet, nog wat dorpen op de Utrechtse heuvelrug en voor we er erg in hadden waren we al thuis.

Geen probleem. Er zat weer genoeg aan herinneringen om over te mijmeren in de knapzak en van een ding waren we overtuigd. Het was absoluut de moeite waard geweest en voor herhaling vatbaar. De grote verscheidenheid aan natuur, de hoge waterstand, de ontdekking van het belang van Eerbeek, het boffen met de weersomstandigheden en het gelukkige gesternte, dat ons steeds de juiste keuzes had laten maken. Volgende keer met alle zussen, omdat de mogelijkheden in dit deel van Nederland ongekend zijn.  Nu eerst sudderen op de opgedane indrukken. Dubbel en dwars genieten dus.

 

Een gedachte over “Dubbel en dwars genieten dus

Reacties zijn gesloten.