Uncategorized

Lumineus idee eigenlijk

Het betekende een kleine volksverhuizing, maar ze staat en hoe. Ze is prachtig. Net een kleine ballerina in een tutu van groen en zilver. Zo scheef ze stond te zijn bij de kerstbomenhandelaar, zo kaarsrecht en fier staat ze nu. Op de achtergrond de allergrootste kerstboom van Nederland als haar schaduw. Ze lijkt op het boompje van muziekvoorstelling.nl een opera voor vier jaar en daarmee al een bijzonderheid. Het is het klassieke verhaal van een kleine boom die mooi, mooier, mooist wil zijn en dan tot de ontdekking komt dat die schoonheid er al is, gewoon als haar eenvoudige zelf, fris en groen. Een klassiek thema dat al zo oud is als het verhaal van Piggelmee. Wij, kleinzoon en ik, waren onder de indruk van het gave muziekspektakel, het boeiende verhaal en, niet op de laatste plaats,  de prachtige kostuums.

Er moest nog een en ander gebeuren voor ik de spullen tevoorschijn kon halen. Eerst de kast leeg getrokken om de plastic krat met ballen te voorschijn te halen, stofzuiger erbij, alles gerangschikkt en schoon terug gezet. Dan een tafel van zolder gehaald. Een groen kleed erover, de boom erop. Japanse zwarte kreukelcrèpe als ompot. Van de drie deed één lichtsnoer het die geschikt was voor de boom. Een tweede moesten we bijkopen. Ik neuriede kerstliedjes en Pluis krabde de maat. Wat een leuke versiersels zaten ertussen. Het leverde iedere keer een aha-erlebnis op. Een jaar was lang genoeg om te vergeten. Dat maakte het weerzien zo leuk. De verhalen, die ze met zich meedroegen, maakten zich een voor een los en werden herinneringen. ‘Weet je nog, die is van…’

img_6963.jpg

Het grote schilderij aan de muur transporteerde zoonlief naar boven en daar kreeg het weer een ereplek in de hal. Straks met de kleinkinderen, die gebiologeerd zijn van de omlijsting met het kleine speelgoed erop, wordt het te onrustig. De muur, waar het zware houten paneel aanhing, was niet stevig genoeg. Een gipswandje. Ze moesten kunnen rondscharrelen zonder in de drukte ineens dat zware gevaarte op hun kop te krijgen. Een doemscenario dat op een simpele manier weggenomen kon worden. Soms gaat veiligheid voor schoonheid. Dan begint het grote schuiven. De boom op de plek van de palm, de palm naast de bank, de tafel aan de andere kant. Kale plek boven de tafel. Vannacht wakker om er een invulling aan te geven. Er zijn al honderd mogelijkheden de revue gepasseerd. Ik hoor te slapen. Buiten is het nachtelijk en zondags stil. Hier en daar een verdwaalde kroegtijger. Een tak tikt ritme in de wind op het raam. Winterroffel.

Gisterenmiddag de kleinkinderen gezien in het gedruis van een overvolle kantine. De plek waar ik nooit kom. Te vol, te veel en een verkeerde klankkast voor mijn arme gehoor. Schoondochter zat aan een bescheiden tafeltje achter een tas te voeden, ik gaf kleindochter de fles en buiten regende het zure appelen. Wat een loodzwaar weer met storm en regen. De mannen vochten dapper tegen hun aartsrivaal, stadsgenoten, in de  plaatselijke derby. Zoonlief een doelpunt vanaf buiten de zestien. Trots zwelt op. Een gelijkspel, de gelijkmaker pas in de allerlaatste minuut, maar het was spektakel. Die kleine schatten van ons worden kinderen van stavast. Ze trotseerden, net als hun grote voetbalheld, weer en wind.

img_6966.jpg

Haastige spoed is zelden goed, ik kwam met de verkeerde lampjes thuis. Ze lopen op batterijen, maar ze brandden mooi. Ik hou ze maar, het verhaal van het boompje indachtig. Anders moet ik straks het verhaal van ‘Het vergeten kerstsnoer’ schrijven. Lumineus idee eigenlijk…

img_6967.jpg

6 gedachten over “Lumineus idee eigenlijk

  1. Ook hier staat de boom, spullen in de kringloopwinkel gekocht, alles in dozen in de opslag. We genieten van het groen, de lichtjes en de kleurige ballen!

    Like

Reacties zijn gesloten.