Uncategorized

Je komt er herboren uit

Wat een luxe. Bus brengt me op drie minuten loopafstand van mijn huis regelrecht naar de Paardenkathedraal eveneens op drie minuten lopen van de halte. Geen parkeerplek zoeken, maar praktisch gratis en voor niets, vergeleken bij de parkeerkosten, als een diva voor de deur te worden afgezet. Dat was een goed begin.

Er werd een inleiding gehouden door Josephine van Rheenen, die veel vertelde maar het geheim van de dynamiek  bewaarde, totdat we het zelf konden aanschouwen en beleven. De omgeving bracht al de sfeer. Het prachtige gebouw midden in Wittevrouwen ademde met haar hoge ramen de dramatiek van het verleden en vormde een theatrale ruimte voor de vormgeving, met, toepasselijk, aan elkaar gestikte paardedekens als dekor. Het publiek zat op de hoge tribune en het ruime podium was aan de dansers zelf. Eerlijk verdeeld, want met ingehouden adem namen we niet veel ruimte in en konden we een uur lang genieten van dans en beweging, muziek vanuit het hart en tomeloze inzet. Hussel alles door elkaar, zodat muzikanten dansers worden en dansers muzikanten en je hebt met die veelzijdigheid een voorstelling, die het dak eraf spetttert. Shake, Shake, Shake. Schudt op je grondvesten, laat de wereld trillen, beroer de snaren, breng harten in beroering. De Dansers komen er aan.

Wat volgde was een onderdompeling in lijf, verbinding, zweet, zuchten , snuiven, wenden en keren, oneindig ranke ingetogen passen en gevlieg en gedraaf. Rauwe klanken, met de hele ziel en zaligheid uitgestoten, ademloze ingehouden solo’s met een intense weemoed en verlangen. Ik filter eindigheid en een nieuw begin. Opzwepend en dan weer ontroerend, uitbundig en intens bedroefd. Op de toppen van de emotie dansen en musicieren ze zich leeg en bereiken daarmee voor mij het ultieme mens-zijn.

Na afloop voelde ik op de eerste plaats een diep respect voor de groep en haar choreografen die samen het concept uitgewerkt hadden tot een beleving, die intens en diep raakte, niet alleen de snaren van de rockgitaren, de snare drums, maar vooral die van de ziel.

We dronken nog wat en wisselden uit, maar zuiver op de graad moest het eerst bezinken, alvorens een mening te vormen. Daar had ik een lange vorstelijke weg naar huis voor in een afgeladen bus. De omlijsting voor het gemijmer, de nacht met de wisselende belichting, de hoge gebouwen, de lantaarns, de reflectie in plassen en singels en de fluitende buschauffeur, die af en toe schel het geroezemoes doorsneed, vormden het juiste bed om mijn belevingen uit te spinnen.

001.jpg

Op de bank had ik mijn eigen kleine afterparty. Hoorde ik de scheurende sax weer en de opzwepende gitaarsolo’s. Rock en Roll tot in alle poriën en kwam de verbazing boven over het feit dat ze allemaal, stuk voor stuk, meervoudige talenten bezaten, tot aan slagritmes op het lijf toe. Ze waren muziek, dans, vorm en beweging in een.

De enorme kracht die er in de frêle lijven huisde en de buigzaamheid als was het riet, het buigt en breekt niet, vroeg  om bewondering en bracht verwondering, Een aanrader voor ieder die over de eigen grenzen heen, zich wil laten onderdompelen in de wereld van De Dansers. Je komt er herboren uit.

* Concept: Guy Corneille en Josephine van Rheenen, choreografie: Josephine van Rheenen, dans en livemuziek: Ruben van Asselt, Guy Corneille, Yoko Ono Haveman, Marie Khatib-Shahidi, Wannes De Porre en Hans Vermunt, foto: Moon Saris, www.dedansers.nl

 

Een gedachte over “Je komt er herboren uit

Reacties zijn gesloten.