Uncategorized

Toen en nu

Een beetje duf wakker gebeld en een afzegging. Vriendin heeft last van een nare kwaal en kan niet komen. We zouden ons vandaag verdiepen in Caravaggio en de zijnen. Wat spijtig , dat ze niet mee kan. Een dubbel gemis. Ik had haar graag even vastgehouden op zo’n uitgelezen dag als vandaag. Maar gezondheid gaat voor vriendinnenliefde en wat in het vat zit verzuurd niet. Daar houden we het op. Ze stuurt straks wel de lieve mus per post op. Die lag al heel lang bij haar te overwinteren. Zo gaaf om hem weer te zien. Nu gaan we met z’n tweeën.

De zon doet haar Valentijnsbest op de nog kale takken van de plataan voor het huis. De onderkant licht rood op, een mooi kraplakrood. Door de wimpers heen zet het de stam in een oranje/violette gloed. Een mooie hartveroverende omlijsting voor zo’n dag. De kleine koolmezen en de boomklevers zijn het met me eens. Ik bedenk of ik ooit wel eens iets met Valentijn en kaarten gehad of gedaan heb. Ik moet het antwoord schuldig blijven. Nu krijgen we de lente en een beloftevolle zonnige dag als cadeau door de nacht geschoven. Niet verkeerd.

025.jpg

Gisteren was het een langzaam-aan dagje tot een uur of drie. Heerlijk lanterfanten en de wasmand zelfs met rust gelaten. Een non-actie van formaat. Aan de thee bij dochterlief en kleinzoon, die vol verhalen zat. Ga maar weg want ik ga spelen met oma. Zo is dat. Wij kunnen spelen als de beste. Daar volgt een ingewikkeld avontuur met alles wat voor handen komt. In  ieder geval Langnek en Triceratops, die geen dikbil wil heten, een tochtje met het piratenschip, onderweg pikken we juffrouw Ooievaar op. Schilletje de schildpad en Staartje, een klein lief meisje, hadden zich verstopt in het ruim.

Langnek en Triceratops beschermden ons tegen de gloeiende lava en de kraaien, die staartje in het kraaiennest zag aankomen. Juffrouw Ooievaar vocht dapper mee, maar bungelde bijna met haar rode poten in de hete lava, als Langnek het niet weggeblazen had. Pffff. Gelukkig was er Basghetti, dat er wel in ging na zo’n avontuur. Ik zou willen beweren dat het zelfs lekkerder smaakte dan spaghetti, een echte aanrader. Met Oma-liefde gekookt, rijkelijk overgoten met de saus, die al te wachten stond. Voor het slapen gaan nog een ‘stiekeme’ reeks kleine filmpjes over verklede gekko-kinderen, toen was de koek wel bijna op. Een perfect op(pas)peppertje.

033

Daarna rap door naar de kade, waar ik laverend, in gedachten schoof de kleine blauwe geschaard omhoog boven de andere auto uit, de krappe gracht bestormde. Rust voor even. We doken de wereld in van luchten, wolken voor de een, essentie van lucht voor de anderen. Omdat de drie uur in een nieuw te scheppen wereld omvloog met koude of lauwe vergeten thee, was ik intens moe en voldaan, maar wel blij dat ik op de bank neer kon zijgen.

Nu eerst koffie en dan pas de dag aan zetten. Tot zo lang blijft het nog volop genieten van de Valentijn voor het raam, die nog steeds van kleur verschiet. Van blozende verlegenheid tot uitbundig goudgeel, de lucht doet mee. Valentijnsluchten, er kan geen kaart tegen op.

Licht en donker, schaduw en schittering als prelude op wat komen gaat. Caravaggio en zijn vrienden konden zich geen betere inleiding bedenken, dan dit avontuur van de tegenstellingen, dat de natuur voorschotelt. Toen en nu.

2 thoughts on “Toen en nu

Comments are closed.