Uncategorized

Vannacht droomde ik de wereld groter

Ik heb dit weekend iets gedaan, waar ik eigenlijk nooit tijd voor inruim. Ik ben naar een hobbymarkt geweest. De kleine wereld noem ik het. Daar vind je, op schaal, de tekenen van overtuiging en zielsverwantschap, die maken dat mensen achter en mensen voor de kraam een kunnen worden met een onderwerp. Op het fanatieke af wordt een hobby beoefent en doorgegeven.

001.jpg

De kracht zit in het product. Een goed product behoeft geen opsmuk. Het verkoopt zichzelf. Met verbazing neem ik in ogenschouw waar de rest van de mensheid mee bezig is geweest in de tijden, dat ik fulltime aan het werk was. Er is een leven naast de arbeid en hier liggen daar de overtuigende producten van. Ik ben aan het ruimen in huis, dus extra kritisch op ruimtevullers en plaatsinnemers en, daar zit de kneep, heb eigenlijk niets meer nodig. Mijn kledingkast bevolkt aan jaren voor kleding, mijn boekenkasten zijn, zelfs na de laatste ruimactie, nog steeds volledig gevuld, mijn beelden en beeldjes waar hartverwarmende herinneringen aankleven zijn voor de helft al opgeborgen in plastic bakken. Het levert wel nieuwe ideeën op, een lumineuze ingeving en bezieling.

003

De dag daarna bezochten we op de valreep nog een miniem stukje van de Utrechtse Uitmarkt en kwamen bij ArtUtrecht terecht op de Neude. Dat was laven op hoog niveau, met name ook qua kwantiteit aan moderne kunst. Tussendoor waren er aandoenlijke acties. Een mijnheer liep rond met een hele kruidentuin om zijn middel. En vlakbij stond een container met een en crowdfunding voor de kromme uitgedijde groenten en fruitexemplaren, die in de handel doorgedraaid worden, omdat ze niet aan het gemiddelde equivalent beantwoorden, recht en strak van lijf en leden. De praatjes met de mensen die zich daar mee bezig hielden, bleken onderhoudend en zinvol, maar ook interessant en voedend.

015

Midden in het stadse tumult een gesprek aanknopen over de wonderlijke zaken van het leven geeft een extra dimensie aan het verhaal. Daar staan mensen met passie en uit volle overtuiging te vertellen waar ze de mensheid voor willen behoeden, namelijk het doordraaien van kostbare voeding, de kleurrijkheid van het individu, die niet past in de afgemeten groentekisten, de paradijsvogels onder het groeizame met hun eigenzinnige karakter.

012

Ze maken er een dominospel van, waarbij je niet dezelfde plaatjes bij elkaar moet zoeken maar twee wortels met afwijkende vormen, of twee aubergines die in de verste verte niet hetzelfde zijn, komkommers die in niets op elkaar lijken. Alleen al de gedachte voedt en maakt warm. Een bewuste strijd tegen de overvloed en de verspilling, een pleidooi voor de uitzonderlijke rijkdom van moeder aarde. Eigenlijk gaat het ook over de mensheid zelf en haar uitzonderlijke persoonlijkheden en mijn gedachten nemen een vlucht in die richting.

Over vergankelijkheid en leven gesproken, er was nog een container met Burning Art, het was te druk om lang naar het dansende vlammetje te kijken in de schemerige half dichtgeschoven container, maar wat had ik graag een half uurtje daar gezeten omdat het geniale idee alleen al verwondering wekte en de vonk een eigen leven leed, als  in het sprookje van Strohalm, kooltje vuur en boontje van de gebroeders Grimm.

Het waren twee totaal verschillende invullingen van tijdsbesteding. Passie proefde ik bij beide, geloof in een eigen product, vindingrijkheid en bovenal weer een wereld aan nieuwe associaties en een bron van inspiratie. Vannacht droomde ik de wereld groter.