Uncategorized

Tot in haar eeuwigheid

Er heeft een of ander virus toegeslagen en niet alleen mij te grazen genomen, maar ook mijn aangedane longen. Dat is niet fijn. Snakken naar lucht, happen naar adem. Ik voel spieren spartelen, waar ik het bestaan nauwelijks van wist, Het hoofd is een diffuse brei van binnen.

Een voordeel: Ik heb het koud. Echt. Ik lig hier met mijn dekbed over mijn schouders getrokken. Da’s toch knap he, bij 28 graden schoon aan de buitenhaak.Ik kan het nu nog niet uitleggen, maar deze dag was wel zo’n beetje de enige dat ik het me niet kon permitteren. Wat hebben die goede goden voor me in petto. Lesje teleurstellingen ombuigen? Het scheelt dat die grijze massa daar boven niet tot normaal denken in staat is, wel in huilen. Grote dikke tranen rollen af en toe pathetisch een weg zoekend naar beneden. Naast de verse aanvoer aan heldere druppels uit de neus. Als ik hoest, scheurt er een deel van mijn wereld af. Ik ben ziek. Niet meer en niet minder.

Ik oefen in zen. Trek de luiken voor de ogen en dompel onder in het omfloerste rood. De geluiden van buiten filteren naar binnen. Met het hoofd achterover en de ogen dicht luister ik. Soms volmaakte stilte, maar vaker het zoeven van autobanden over het asfalt  het ruist, de wegebbende oprisping van een motor, het krijsen van een kind, het schateren van een ekster. Hij lacht me uit. Antibioticakuur voor een week overleef ik nog wel. Eetlust is nergens te vinden, was het maar te koop in de super ‘Mag ik een bordvol alstublieft en een half toetje.’  Het hoesten zorgt voor zoveel beweging in de maag, dat die er voor haar gevoel niets meer bij kan hebben. Bij de volgende hoestbui scheur ik middendoor.

IMG_4877

Ik wilde jullie nog wel vertellen  van mijn dappere escapades, toen ik gistermorgen, omdat de slaap maar niet komen wilde, om tien uur al ging gieteren op de tuin. Twintig gieters gaan er in en dan hebben de planten het nog niet breed. Een goede les, want nu krijgen ze even niets. Zo gaat dat met voornemens, die een andere kant op worden gestuurd. Flexibel denken is niet eens het issue, maar berusting. ‘Laat Gods water over Gods akker stromen’, zei men vroeger in de kerk. ‘ Makkelijk gezegd’ , dacht ik dan met mijn kleine nieuwsgierige muizenoren. ‘En de rest van de akkers dan’.

Ik had tijd over, want de volgende afspraak stond rond tweeën ingepland. Ik dook het Centraal Museum in. Jan Taminiau had daar de collectie en na zijn documentaire had ik me voorgenomen om het uitgebreid te gaan bewonderen. Een beste actie. Het was koel binnen, aangenaam duister en nog niet druk op dit eerste uur van hun dag. Er was een klein dingetje. Ik had alleen mijn tuinkloffie aan. Een te wijde tuniek, die vormeloos om me hobbezakte en een kniehoge flodderbroek.

IMG_4886

Iedereen die naar het museum gaat, raad ik een ding aan. Zoek een centrale plek, waar je even rustig kan zitten en kijk naar alles wat er aan je voorbij trekt. Grote mensen, kleine mensen, dikke en dunne, lange sladoods en ronde staketsels. Ze zijn er in alle soorten en maten. Maar ze gaan naar de grote Taminiau, dus heel wat modegevoeligen waren er goed voor gaan zitten, hadden hun kledingkast tot in detail omgespit, combinaties, gemaakt, accessoires gezocht, bijpassende schoenen toegevoegd. Hier liepen Jan Taminiau zijn grootste fans. Wat een aangename bijkomstigheid als bonus op de mooie tentoonstelling. Een oudere dame van in de zeventig vroeg of ik een foto wilde maken van haar voor enkele van haar lievelingsgewaden. Een van haar aangeplakte wimpers zat een tikje scheef, maar ze had met de hoogste precisie overgegeven aan haar modegevoel. Ze keek vanuit haar positie enigszins geschokt naar mijn outfit. ‘Lachen’, probeerde ik nog. Dat deed ze met een ongelovige blik in haar ogen. Ze had het bewijs voor de dag van haar leven in handen en een verhaal tot in haar eeuwigheid.

 

5 gedachten over “Tot in haar eeuwigheid

  1. Lieve Berna, wat knap dat je toch nog hebt geschreven nu je zo ziek bent. Ik stuur je hierbij alle beterschap die ik maar kan vinden! Sterkte ❤️

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.