Uncategorized

De cirkel is rond

Gisteren vroeg iemand mij, hoe het mogelijk was dat ik niet in de gaten had dat ik aan het dwalen was, toen ik in den Bosch zocht naar mijn kleine blauwe Prins. Daarbij keek ze me zo ongeloofwaardig aan, dat ik in de lach schoot. Dat kan dus. Als je zó in je hoofd zit, is dat mogelijk. Nee, ik moet het anders formuleren. Ik kan dat. Zoals ik kan vergeten te eten en ik soms een deel van de tijd kwijt ben, omdat iets me bij me lurven grijpt. In het verleden vroeg ik mijn moeder: ‘Waar zitten je lurven eigenlijk.’ Dan wees ze vaag richting schouders en wist ik het nog niet.

107.JPG

Later stelde ik dezelfde vraag aan mijn onderbouwgroep. ‘Wie weet waar de lurven zitten.’ Het woord lurven lijkt op slurven en dat is ook een andere betekenis voor mouwen, maar de vlag dekt dan de lading niet. Het hoofd gaat voor een deel uit, het beeld op blanco. Het mist gevoel voor richting, voor tijd, voor de rest van het fysieke bestaan. Toch is het geen vergetelheid. Dat bewustzijn zit tijdelijk in een andere hoek. Je wordt volledig in beslag genomen door datgene wat je net gezien, gehoord of meegemaakt heb. Ik was misschien wel onder hypnose van de rode regen. Wie zal het zeggen. In ieder geval kon ik na die ervaring bijna niet meer naar de rest van de tentoonstelling kijken.

En toch ben ik een scherpe observant, schrijver eigen. Ik zie breed en veel. Wel op een andere manier dan de gemiddelde medemens kijkt. Ook weer anders dan mijn zus, die met haar scherpe fotografen-blik de kleinste insecten en vogels en bloemen in de handeling ziet op de meest onmogelijke plaatsen, waar ieder ander aan voorbij zou lopen. Ik kijk, verbind en denk er doorgaans ook verhalen bij, beweegredenen van de ander, stemmingen, gemoed. Daar hoef ik niet bij stil te staan, het gaat vanzelf. Het is ingebakken.

032.JPGNoordbrabants Museum

Gegrepen zijn door iets en dan op de cadans verder gaan, niet om de omgeving. Zompig in het hoofd, door alle gebeurtenissen van de afgelopen maanden en overvleugeld door de gebeurtenissen. Het ronddraaien in je eigen ‘Inner Circle’ maakt wel dat je behoefte hebt aan ontsnapping. ‘Laat me eruit. Ik wil weer mondiaal, ik wil die lurven en dan met een zwaai…’ Ja wat. Aan het begin van mijn ontwikkeling terecht komen. Alles dunnetjes overdoen?

Ben je mal. Ik vond een deel moeizaam, vooral de puberteit. Daar worstelde ik met gezag en met gewicht. Ik werd regelmatig bij de lurven gegrepen door mijn vader, waardoor bij mij de intentie ontstond om nog feller in verzet te komen. Wil ik mijn tijd in de verpleging terug? Ook niet echt. ik kan wel verlangen naar de interactie, maar nu ik aan de andere kant van die ervaring sta, is het aardig weggeëbd. Omdat ik weet hoe het is om je te voelen, als je afhankelijk ben van jonge mannen en vrouwen, die over ervaring en wijsheid heen walsen in hun bevlogen passie om te zorgen. Verlang ik terug naar mijn jaren als moeder en echtgenoot? Die herinnering is omfloerst met weemoed. De lieve schatjes van toen zijn prachtige mooie mensen van nu, de onbezorgdheid mis ik, maar niet het sappelen om rond te komen.

0441.jpg

Het onderwijs ligt me na aan het hart. Ik sta te trappelen om rond te bazuinen waar de essentie ligt. In het onderwijs heb ik het licht gezien. En dan nóg niet zaligmakend en niet allesomvattend. Tijd voor het opschrift stellen. Dan moet ik eerst mijn hoofd uit en …Inderdaad…mezelf bij de lurven grijpen. De cirkel is rond.

9 thoughts on “De cirkel is rond

  1. Als ik zo mooi zou kunnen schrijven .. 70 % herkenbaar. Cirkel is rond en voor nu weer ff rust en het is goed.
    Dankje Berna.. goeie start voor mijn dag. Voel me gesteund. Vandaag is de dag van de crematie van zusje (83) mijn mams. Dat gezin bestaat nu niet meer, Wij wel. Sinds onze mams dood is, dwlwn we alleen de foto’s uit het verleden. en de toekomst alleen met sociaal wenselijk doen,
    Ik kijk en ga naast ze zitten en dan zijn we zussen die een andere kijk op verbinden met elkaar hebben. Een andere essentie zien.
    Herdenk niet alleen het leven met die tante maar overzie ook mijn eigen plek in de evolutie. ‘Het is goed zo’

    Like

    1. Lieve Marjanne, zo gaat dat soms en het is zo herkenbaar wat je beschrijft. Soms voel je je letterlijk er boven zweven, alsof je door een andere bril kijkt. Mooi om die twee brillen naast elkaar te leggen en daar weer de essentie uit te halen. De gemeenschappelijke deler in het anders beleven, zeg maar. Liefs en sterkte vandaag, de zon is er en daarmee ook nieuw licht misschien. ❤

      Liked by 1 person

      1. Het was een mooie dag zonder verwachtingen.. voelde me gesteund door de gedachte van de twee brillen. Heb ze beide opgehad en over elkaar gezet. ‘Het is goed zo’.
        Door naar schoonpa.. die niet kon stoppen met verhalen… over vroeger. Cirkel is voor vandaag rond. Jij maakt een onderdeel uit van deze dag. Bedankt.. THX 🌹

        Like

  2. Wat kun jij toch prachtig schrijven. Elke keer als ik een blogje van je lees zet je me weer aan het denken en geef je me iets mee. Mooi toch? De cirkel is rond en dan nu het opschrift stellen? Ik wens je goede reis! Groet, Annemarie

    Like

Comments are closed.