Uncategorized

Het juiste licht

Ik ben gisteren boven de wolken uitgestegen. Op de heenreis was het nacht en zaten we nog één passagier van het raam af. De enige optie voor de terugreis was uitzicht. Een reden voor zoonlief om op tijd in te checken. Gisteren had ik de beloning voor deze vroeg-actie. Naast mij ontpopte zich een wereld, waarbij ik steeds weer aan de bevlogenheid van Saint-Exupèry moest denken. Nee, het is niet de eerste keer dat ik het wolkendek van de andere kant aanschouw, maar in deze fase voelde het anders. Zoals ik in deze korte vakantie naar Portugal nog meer hemelse ontmoetingen heb gehad met de natuur. De boottocht langs de kust van Lagos bijvoorbeeld en vooral omdat dat in gezelschap van mijn twee dochters was, met de twee zonen van de oudste.

In dat kleine bootje spelen zich binnen een half uur avonturen af, die boeken vullen. Het opspattende water verstilt tot zout op de wangen en op de huid van de blote armen. Een gevoel van veiligheid trekt door als de beschermende hand van de door weer en wind getaande gids op de schouder wordt gelegd. Hij jaagt de boot behendig door de golven heen en vertelt van De Napoleon, De olifant en De Mammoetolifant, De Kameel, De Titanic en De IJsberg, Het Piratennest en De Schedel, die haar grijnzende tanden laat zien.

279.JPGFoto: Naomi Guenif

Hoog boven ons torenen de aalscholvers, de zilverreiger, de meeuwen en duiven in het azuurblauw. De zee spat uiteen in witte kragen en dat prachtige groenige aquamarijn tegen de grote rotsen en in de spelonken van de grotten en brengt een belofte aan overleveringen. De kleine gedrongen Portugees laveert de boot behendig door  de nauwe openingen heen en op een handlengte langs de rotsranden. Geen moment is er angst dat we de zwemvesten nodig zullen hebben. Hij verhaalt met een zweem van trots over de vogel, die onzichtbaar wordt tegen de rode rotsen, omdat hij dezelfde schutkleur heeft.

Flying Falcon.jpg De rode Wouw.

Op de terugweg naar boven denken we een slechtvalk te zien. Mijn dochter haalt hem dichterbij net haar sterk inzoomende Canon, maar achteraf denk ik dat het de vogel was, waar onze gids over verhaalde: De rode wouw, die biddend als een torenvalk boven de rotsen hing. Om ons heen zwermen meer bootjes, maar ik heb het idee, dat onze leidsman er een extra uitgebreide tocht van maakt, expres de stilte van de schoonheid opzoekt en een oneindige reeks verhalen uit zijn mouw schudt. Uit alles spreekt zijn trots en de liefde voor dit prachtige ruige deel van zijn land. Mijn dochter vertelde dat de grote grijns niet meer van mijn gezicht was af te beitelen. Zo heerlijk was het. Zo op en top genieten.

foto van Berna van der Linden.Bougainvillea.

Het was een cadeau zo op de laatste dag van het verblijf. Vanuit de villa lopend naar de Intermarché kom ik nog een paar van die sieraden tegen, die onooglijk lijken, maar  onmiskenbaar zijn, met mijn oog op nieuw gericht. Vruchten aan de grote cactus, de tere gele bougainvillea, de olijf afgeladen vol met groene en zwarte vruchten, de waaier palm die te midden van een verwaarloosde tuin schittert. In alles heeft het mijn dromen waar gemaakt.

276.JPG Er boven uit stijgen.

Daar boven de wolken mijmer ik verder en maak een optelsom van alles wat er op het pad kwam. Al die zegeningen. Het waren er veel voor een week. Er was één minpuntje. Toen ik de kaarsjes aan wilde steken voor mijn memorabele lieverds, had veiligheid en duurzaamheid toegeslagen. De kleine plastieken ‘kerstboomlichten’op een rij begonnen heftig aan en uit te knipperen toen ik mijn munt door de gleuf van de collectebak duwde, terwijl de ‘vlammen’ versprongen en zo de kleine kapelletjes degenereerden tot een tweederangs kermis.

Het blauwer dan blauw en het witter dan wit boven het wolkendek was echt en zo dichtbij en hemels. Was het verbeelding of trok mijn moeders gestalte voorbij in een sluierwolk. Vergeten waren de armzalige kaarsen. Dit bracht me bij hen en zette het heerlijke Portugal en haar mooie kleinoden voorgoed in het juiste licht.