Uncategorized

Onverwachts en voelbaar!

Na een lange vakantie, tijdens een verjaardag,  is het weer goed toeven tussen een paar liefhebbende ex-collega’s die je al een tijd niet gezien hebt. Het ons-kent-ons viert hoogtij en zonder het te willen, het loopt nu eenmaal zo, zijn we een kleine besloten club te midden van het feestgedruis. Er valt ook zo veel te bespreken. Opgroeiende kinderen, gezondheid, anekdotes, puberperikelen, schoolse grappen-en gruwelen, de hele santemekraam komt langs.

003.JPG

Tussendoor luisteren we naar de postpubers, omdat dochter des huizes ook verjaardag viert. Ze zijn in gelijke getale aanwezig. Vergeleken bij dergelijk feestgedruis van vroeger vindt er een opmerkelijke verandering plaats. Ze nemen de overhand. Ze leiden het gesprek. Een jongen is aan het debatteren zoals wij vroeger de politiek bespraken tijdens onze eigen feesten op de tonen van de dwarsfluit van Ian anderson van Jethro Tull op de trappen van de Stairway to Heaven van Led Zeppelin die we bestegen tot op grote hoogte. Daar kwam geen vader of moeder aan te pas. we keken wel uit. De kamer stond blauw van de rook, de eerste joints waren al waarneembaar, wijn was er in overvloed en de discussie was ons handelskenmerk. Als je iets zei, werd het vanzelf een stelling. Welles/nietes en beargumenteren maar. Het was ons eigen voorland van de maatschappij. Hier kreeg Toekomst een bodem. Hier werd de kiem geboren voor wat nog komen zou!

Wij zaten in die kamer, een ‘ouderwetse’ kring mensen bij elkaar die met buurman-of vrouw in gesprek waren en naarmate het feest vorderde, verstomde het geroezemoes en luisterde bijna iedereen naar het dispuut van een van de jongens en het gedecideerde antwoord van de ander erop. Wij, als club oudgedienden, waren een zijspoor en konden redelijk lang ons eigen pad volgen, maar op een gegeven moment was er alleen die jongen. Hij zat niet op het puntje van de bank fel van leer te trekken, maar was, rustig achterover hangend, zijn stelling aan het verkondigen met een bravoure die hem sierde, omdat het hem kennelijk niet deerde, dat er zoveel vreemde oren in het publiek toehoorden. Waar het over ging weet ik niet meer. Ik heb namelijk niet geluisterd, alleen gekeken en me verbaasd, tot in mijn tenen.

verjaardag

Herinnering: Met elkaar om de natuurstenen langwerpige salontafel. Iedereen in nette zondagse kleren, overhemden, stropdassen, zondagse jurken, petticoat, blouses met kant, de plooien rok. De kinderen op een krukje of op de grond, de tantes en ooms in de beste stoelen. De ooms hadden het woord met jenever gescherpt en met een dikke sigaar, zodat onzinnigheden achter een rookgordijn konden oplossen. De dames kwebbelden er genoeglijk tussen door met een advocaatje in de beringde vingers, waar een piepklein lepeltje tussen rustte. Ze smekten genoeglijk met hun lippen en haalden onderwerpen aan waarbij ze angstvallig de klein potjes met de grote oren in de gaten hielden. Dat waren wij. De veelbetekenende blikken flitsten boven onze waarneming heen en weer. Wij zaten op de voetenbankjes of hingen op een kruk en probeerden dat maatschappelijke steekspel te volgen. Niet zelden werden we weggeroepen door mijn moeder, die dan een schaal met Hausmacher, leverworst met augurk en kaas in onze handen stopte. Rondje ooms en tantes. Het boord van de jurk kriebelde en de rook prikte in je ogen. Onderweg kneep men in je wangen met een ferme knipoog vergezeld van opmerkingen die je liever niet had gehoord. ‘Nou, die zie je ook niet over het hoofd, Ali’. Kon de grond zich openen?

Dylan zong het al: ‘And the times they are a changing’. Gelukkig maar. Generaties verschuiven, ineens zijn we de achterban in de meest letterlijke zin van het woord. De oudjes van de toekomst, die niet zo ver weg meer is. Tijdsbesef valt in, zoals de avond vallen kan. Onverwachts en voelbaar.

2 thoughts on “Onverwachts en voelbaar!

  1. Wat een mooie vertelling hoe het was en nu is.. observerend oog met geweldige herinneringen. Leuk.
    Het slot deed me glimlachen. In mijn herinnering drukte ik een peuk uit.

    Like

Comments are closed.