Uncategorized

Er schuilt schoonheid in de kleinste vezel.

Gisteren bestudeerde ik, vooraf aan een schilderavond, Robert Rauschenberg aan de hand van een biografie over zijn turbulente leven met de Kunst en ik was verkocht. Wat een charismatische man en wat een vlucht nam zijn leven. For ever young.

In een prachtige documentaire van de BBC ontspint zich de wording van een kunstenaar in hart en ziel. Het meest getroffen ben ik door het feit dat hij zijn streng christelijke non art vader ontgroeide en zich hartstochtelijk stortte op wat leven was. Een mooiere voedingsbodem is er niet zo vlak voor ons eigen proces.

Een van de geïnterviewden onderstreepte, dat de sleutel voor zijn artistieke beweegredenen aan de hand van het kwetsbare ‘Bed’ te zien was. Hijzelf beschouwde het als het meest vriendelijke wat hij ooit maakte, terwijl anderen er juist een associatie met de dood mee hadden. Met dit werk liet hij zien dat hij vooral uit was op het binnensluiten, het verwelkomen van de wereld om de kloof te overbruggen die er tussen kunst en het leven gaapte door iets te maken wat iedereen zou kunnen begrijpen en waar iedereen zich mee kon verbinden.

Canyon

En nog werd het anders uitgelegd. Hij bleef opmerkelijk jong  door de hele documentaire heen. Zijn stralende lach, zijn witte verschijning aan het eind in de jaren dat hij de hectiek van de New Yorkse kunstwereld verruilde voor de stilte en de rust op Captiva eiland in Florida. Alles stond ten dienste van de Kunst en de kijker was volstrekt gelijk aan de kunstenaar. Door zijn veelzijdigheid en zijn grote fantasie bleef hij zich ontwikkelen, danser, entertainer, filmer, schilder, performer en ook muziek is een wezenlijk onderdeel van zijn bezielde werk.

Er is een impressie te zien waarin alle elementen van zijn kunnen samenvloeien en geluid een belangrijk onderdeel vormt voor de verbeelding. De ontwikkeling, die voortdurend bijgeschaafd wordt en aangevuld met nieuwe elementen, niet het afval zien, maar de bruikbaarheid ervan, niet een muziekbrij horen maar de afzonderlijke verdiepende klanken die beelden versterken, maakte hem jong en eigentijds. Hij bleef openstaan voor elke levensvorm, voor elke uiting die hem raakte.

076

In de avond gaan we aan de slag op het atelier. Iedereen heeft van alles en nog wat verzameld waar wat in te vinden is of uit te halen valt. Het hele proces wordt ondersteund met gehamer en getack, met zuchten, met angst voor het té gestileerde, niet het Ariadne gevoel alstublieft. Doe eens gek, gooi alle remmen los. Een avond is een gedwongen omlijsting voor het gevoel, dat ‘s nachts wil komen binnensluipen of afhankelijk van haar context op de gekste uren van de dag. Mijn zilveren en gouden vissen zwemmen naar een onbestendige horizon en er moet nog veel meer gebeuren eer ze het paradijs benaderen en daarmee hun plaats van bestemming hebben bereikt.

Het bruist, het kolkt en de handen en hoofd duwen en stuwen net zo lang aan de grilligheid van het materiaal tot het op haar plek valt en nooit, bijna nooit, zijn we tevreden over het eindresultaat, maar koesteren de bewondering voor het werk van de ander.

001.JPG

Nog een les te gaan met deze boeiende materiekunst. Een queeste om het onstoffelijke stoffelijk te maken. Soms lijkt het een ratrace als alle materialen op een hoop liggen, maar dan ontpoppen zich wonderlijke eigenschappen, die we nooit gezien zouden hebben als we ze niet vanuit een ander licht naar hadden gekeken. Dat dus, blikverruiming ten voeten uit. Er schuilt schoonheid in de kleinste vezel, als je het maar omarmt.

3 thoughts on “Er schuilt schoonheid in de kleinste vezel.

Comments are closed.