Overpeinzingen

Te kust en te keur

‘Wat is de vreemdste obsessie die je ooit hebt gehad’, vraagt WordPress. Daarvoor moest ik bij mezelf te rade gaan, eerlijk en naar waarheid. Vroeger had ik ongetwijfeld gezegd; ’Eten’ of ‘Snoepen’. Maar sinds het verdwijnen van smaak en reuk, en meer dan ooit, kies ik toch voor schrijven. In variatie op een thema: ‘Een dag niet geschreven is een dag niet ontladen’.

Al vanaf mijn tiende pen ik schriften en dagboeken met een slotje en de Chinese dagboekjes vol. Dat dat dagboek nu is omgezet in een dagelijkse blog moge duidelijk zijn. Werkelijk met pen en papier, met de hand, schrijven doe ik alleen nog voor zoonlief, omdat ik van schone dochter een leeg ‘Mama, ik wil graag alles over je weten’ exemplaar heb ntvangen van maar liefst 190 bladzijden. Vorig jaar juli aan begonnen en eindelijk is het eind in zicht. Het schrijven op de linkerpagina is lastig omdat het vrij stug is ingebonden. Hopelijk is alles te lezen.

Leeg ik mijn doopceel volledig? Wel nee. Sommige dingen zijn exclusief voor mij. Bovendien merk ik dat het geheugen vrij selectief te werk gaat en dat ik over sommige periodes automatisch niet schrijf. Soms wil je bepaalde gebeurtenissen uit je geheugen wissen en dat gaat volledig autonoom.

Ze willen er ook nog foto’s bij, dus morgen is het de beurt aan de werkkamer van Lief waar de bakken staan en het grote sorteren een doorstart mag hebben, want vandaag heb ik het laatste staartje van de keuken onder handen genomen. De kruidenkast van twee planken. Potjes te over om te recyclen, want alles dat klontert of vér over de datum is, mag weg. Normaliter zou ik even wrijven en ruiken of er nog aroma aan zit, maar ja, je kan geen ijzer met handen breken en mijn grote held daarin is er nog niet.

Ik kan wel stellen dat ik echt elke dag schrijf. Soms gaat het vanzelf, soms wordt er langer over nagedacht, maar ik schrijf in een ruk en als ik het niet vergeet, haal ik de taalfoutjes die erin geslopen zijn, er later uit. Het is helend en heilzaam.

Ondertussen geniet ik van mijn volledige vrijheid, het is heerlijk om het huis voor jezelf te hebben. Het geeft veel meer rust. Ik had dat niet in de gaten toen zoonlief en zijn lief nog boven woonden. Het feit dat er niet meer gekookt hoeft te worden, dat de koelkast niet opgedeeld is, de kasten idem dito niet meer. Zeeën van ruimte en zeeën van tijd.

De boeken zijn vanmorgen bezorgd. Het vlinderseizoen vraagt om gelezen te worden en wel nu. Als ik het op een willekeurige bladzijde open sla, lees ik dat Van Gogh een enthousiaste insectenverzamelaar was. Op verschillende schilderijen van hem fladderen witte vlinders rond, een symbool van de droom van verandering. Hij droomde ervan dat de weg naar de metamorfose ook voor hem openlag. Ook Dali schilderde er verschillende en Damien Hirst maakte steeds opnieuw kunst met zowel dode als levende vlinders.

In Nagypeterd vliegen onophoudelijk vlinders tot laat in het seizoen, vlak voor mijn terugreis waren ze er nog. De grote koningspage, zonder zijn koningin, zie je met grote regelmaat en ook de Kolibrie-vlinder. Verder hele grote gele vlinders, die niet stil blijven zitten voor de foto. Koolwitjes, citroentjes, blauwtjes en vosjes, atalanta’s en dagpauwogen zijn er te kust en te keur.

10 gedachten over “Te kust en te keur”

  1. Schrijven is een fijne obsessie! Waar jij en je lezers van genieten.
    En van je ‘afschrijven’ kan ook helend werken.
    Ik begrijp perfect dat een huis niet meer delen rustgevend werkt. Je hebt het nog lang volgehouden. Ik doe het je niet na😉

    Geliked door 1 persoon

    1. Het scheelt dat we de helft van het jaar in Nagypeterd zijn, anders was het wel echt moeilijk geweest.

      Ja dat weet jij als geen ander, ook zo fijn voor jezelf en voor ons😘🍀

      Like

  2. ha die Berna

    nu schrijf je over lekker snoepen en eten
    dus heb je eigenlijk 3 obsessies , toch 🙂

    ik en schrijven gaan niet samen , vreselijk lelijk handschrift
    of ik een obsessie had zou ik niet eens weten

    een dagboekje kwam in ’91 en alleen tijdens de fietsvakantie
    jij maakt een hele mooie vast en zeker voor je schone dochter
    veel plezier met struinen door de fotobakken

    ik ben niet gedoopt dus kan die ceel ook niet legen

    ja heerlijk hé zo vrij te zijn en doen waar je zin in hebt
    mooie en nog veel vlinders daar

    rustige middag groet

    Geliked door 1 persoon

    1. Nee Karel want snoepen en eten doe ik wel, maar omdat het moet. Als er geen smaak aan zit, is het eigenlijk waardeloos. Ik hou wel van lekker eten maken, voor Lief en iedereen die daar ontvankelijk voor is. 😉

      Geliked door 1 persoon

      1. ja eten moet , ik eet altijd te veel
        ik denk niet dat iemand die alles proeft zich kan voorstellen hoe het is , niets te proeven of ruiken , moet heel naar zijn
        ze zijn je dankbaar

        Geliked door 1 persoon

  3. Je schrijft toch omdat je het leuk vindt? Dan is het volgens mij geen obsessie want het is geen dwanghandeling hoogstens een gewoonte die bij jou hoort. Anderen vinden iets wat zij niet doen van een ander gauw een obsessie. Ik loop graag hard en doe er veel voor maar het is beslist geen obsessie.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie