Overpeinzingen

In de vorige eeuw in Baskenland

O, ik ben door de tijd ingehaald. Vanmorgen naar de supermarkt en op zoek naar anijsblokjes, bij de koffie, thee en koffiemelk-producten. Speuren en speuren, maar nul op rekest. Op zoek naar een medewerker. Hij moest het opzoeken en ging me voor naar datzelfde schap, waar hij een rechthoekig groter doosje dan die van de blokjes probleemloos pakte. Anijsstaafjjes, aha…Ik zocht naar de vertrouwde versie, maar na-pluizen maakte duidelijk dat de blokjes al in 2013 vervangen zijn door staafjes. Al die tijd niet naar getaald. Vanmorgen ineens een enorme zin erin door een aanval van nostalgie. Het bleek dat de oude machine versleten was en er geen onderdelen meer te krijgen waren. Dus kwam er een nieuwe vorm. Een inventieve oplossing want het werkt eigenlijk nog beter.

De documentaire over de Iraanse vroedvrouw is prachtig en eigenlijk ook schokkend. Niet zozeer in beeld maar door de impact van de gebeurtenissen. Ze maakt aanvankelijk de fout om haar veranderingen door te voeren zonder de bevolking mee te nemen. Daardoor komt ze in de problemen. Het heeft allemaal veel voeten in de aarde, maar als ze transparanter gaat werken, behaalt ze wel resultaat.

Ik moest wat pakken uit een van de laden in het keukenbuffet en aangezien het hoofd sinds de verhuizing van zoonlief in de opruimmodus staat ging ik met de lades aan de slag. Wat een mens niet allemaal in allerlei hoeken en gaten wegstopt en hoe vaak komt het te voorschijn? Niet navenant de ruimte die ze innemen. Dus mijn vragenlijstje afgewerkt, heb ik het nodig, wanneer voor het laatst gebruikt, zal ik het missen als het er niet is. Om daarnaast de regel te hanteren dat, als het kapot is, het weg moet. Ik kan nu weer blind alles pakken en het is overzichtelijk en heel fijn. Alsof de laatjes in mijn hoofd ook gelijk zijn meegenomen.

Gisteren kwam dochterlief even langs, om naar de koekenpannen te kijken, waar ik er nu teveel van had, omdat zoonlief voor zijn inductieplaat nieuwe pannen nodig heeft. Ze waren te klein, maar mijn grote koekenpannen kan ze dan meenemen, want wij hebben ze niet zo enorm groot meer nodig en anders heb ik altijd nog mijn goeie degelijke braadpan, stel dat het hele hussie komt eten op de een of andere dag, Nieuwjaar bijvoorbeeld.

Ziezo, twee boeken besteld. Het vlinderseizoen van Lea Korsgaard, over alle vlinders in Denemarken samen met filosofische en mythische gedachten. Het sprak me erg aan. De ondertitel is: ‘Wat 64 vlinders me hebben geleerd over de grootste geheimen van de natuur’. Ik weet het niet, maar ik vermoed dat het boek zich in dezelfde samensmelting van dier, mens en natuur begeeft als in het boek ‘Een Haas in Huis van Chloe Dalton. Tegelijkertijd komt het boek: ‘De Zwevende Wereld’ van Annejet van Zijl, waarin zowel hijzelf als het leven van zijn Japanse/Nederlandse dochter wordt uitgespit. Het wordt dan ook een dubbelbiografie genoemd.

Het boek Vaderland schiet eindelijk een beetje op. Maar een mens wordt er niet vrolijk van. Alles trekt al mopperend en roddelend voorbij en zelfs een oervriendschap gaat volledig op de schop. Een beetje veel mineur dus, dat leven in de vorige eeuw in Baskenland.

3 gedachten over “In de vorige eeuw in Baskenland”

  1. ha die Berna

    aha je greep mis , maar je werd goed geholpen en dat is fijn

    vroedvrouw uit Iran
    die maakte er dus een potje van
    ze doet haar werk goed , dus snap ik niet wat een bevoling er op tegen kan hebben

    dat ruimt op hé , dingen weg doen welke je zeg een jaar niet gebruikt hebt

    zo is dat zij blij met de pan
    ik doe bijna alles met zo’n hapjespan

    veel lees plezier

    rustige avond groet

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie