Overpeinzingen

Er volgen er vast nog vele

lem2

‘Een plek waar je geweest ben en waar je je thuis voelde’, vraagt Word Press. Van alle plekken de meest onverwachte, ver weg van huis en haard, in Washington. Misschien kwam het ook door de plezierige etage van vriendlief met zijn kunstzinnigheden en zijn boeken. Geef me een wand met boeken en ik ben thuis, bedenk ik hier ter plekke.

Maar de sfeer in de stad voelde als thuiskomen. De mensen liepen er minder haastig dan in New York, er was een enorme grandeur, de Mall met haar musea, die allen gratis waren, de oude Hortus, de beeldentuin, het witte huis met het monument van Lincoln, de vele groenplekken tijdens een wandeling, de statige herenhuizen, de boekenwinkels, het was een heerlijke ontdekkingstocht, een verademing ook na de lange reis. Echt een omgeving waar je je behaaglijk in kan wentelen. Dat deden we dan ook.

Ik voel me redelijk snel thuis op meer plekken, maar ik herinner me dat ik het daar zelfs hardop verzucht heb. ‘Hier zou ik zo kunnen wonen’. Het was een straat met stoepen, grote bomen en statige huizen compleet met souterrain, alsof je in het Wilhelminapark in Utrecht liep.

Hier voel ik me binnen de muren van het huis volkomen thuis, het past me als een handschoen, maar in Hongarije blijft de taal een obstakel. Iedere dag doe ik braaf mijn lessen, en lezen gaat redelijk, maar de gesproken taal is nog altijd abacadabra, waaruit maar enkele bekende woorden te vissen vallen. Dat maakt inburgeren lastiger. Ik denk aan al die mensen die zo’n inburgeringscursus moeten doen. Nederlands is ook totaal geen makkelijke taal. Het is zwoegen en zweten, kan ik jullie vertellen en valt ‘om de dooie dood’ niet mee.

De VPRO boeken met Lotje IJzermans is weer van start gegaan en de eerste gast die ze ontving bleek Connie Palmen te zijn. De schrijfster heb ik altijd hooglijk gewaardeerd, maar de mens in de schrijfster met verwondering bekeken. Dit gesprek was bijzonder prettig, waarbij Connie Palmen de sluier oplichtte van het vertrekpunt van waaruit haar leven werd opgebouwd. Helder en duidelijk, volkomen begrijpelijk, legde ze haar ziel en zaligheid op tafel zonder een spoor van dedain. Het gesprek boeide zozeer, dat het boek ‘Johnie Walker’ vanaf nu is bijgeschreven op het lijstje. De tweede gast was Dominique de Groen met haar debuutroman ‘Corpus Britney’. Ook boeiend denk ik en niet in de laatste plaats omdat het echt een roman is van deze tijd. Of ik het zal lezen, valt nog te bezien. Ze schuwt de gruwelijkheden niet en ik ben aangaande dergelijke uitspattingen een watje geworden.

De freules Cécile en Elsa uit de biografie van Elisabeth Leijnse kampen met hun hoogbegaafdheid met hele andere obstakels. Ze wonen tijdelijk in Den Bosch en vinden het drie keer niets, gaan een tijdje naar school, terwijl ze anders altijd privé-les genieten en vinden alle meisjes maar domme wichten. Ze krijgen een Zwitserse gouvernante en dat bevalt in het begin aanmerkelijk beter, totdat ze de vrouw in 16 jaar tijd in kennis overstijgen. Ja ja, hoogbegaafdheid kent ook problemen.

Terwijl ik dit alles bedenk, rukt de wind aan de takken van de sering voor het raam. De lucht schakeert in alle tinten grijs. De temperatuur is de helft ongeveer van gisteren. Maar het voelt goed. De appelstroop is meer diksap geworden en het kost enorm veel energie om uit grote hoeveelheden fruit een potje vol te krijgen. Terecht merkte iemand op dat het normaal met suikerbietensap wordt gemaakt. Dat zal het proces wel versnellen, denk ik zo. Het was een leuk experiment. Er volgen er vast nog vele.

Onbekend's avatar

Gepubliceerd door lem2

kunst en cultuur, literatuur, tuinen, schrijven, schilderen, kindertheater en alles wat een mensenleven boeiend maakt!

17 gedachten over “Er volgen er vast nog vele”

  1. ha die Berna
    ik zie de beelden van New York en denk wat een vreselijke stad , vergeven van blik en mensen massa’s , geen mooie bomen langs de straten , nee dank je wel zo lezend is Washington anders , als een enorme boekenkast 😁
    Utreg toch veel mooier hé
    abacadabra is een mooie taal hé
    Nederlands moet makkelijk zijn , zelfs ik ken het
    jij bent echt een boeken mens begrijp ik wel lekker weer nu , en veel lekkers op tafel

    geniet de dag

    Geliked door 1 persoon

    1. Ik ben er een week geweest in New York, er zijn mooie plekken, Central Park een oase en moderne musea, om te smullen. Maar alles heeft haast, behalve de eekhoorns. Hen nog foto’s van de twin Towers. Washington was veel mooier, rijper, wijzer en bedaarder. Utrecht blijft ‘me stadsie’. Nederlands is verdraaid moeilijk voor mensen van over de grens. Hongaars lijkt nergens op. Ja lezen is mijn passie. Lieve groet en mooie dag🌈🍀🎶

      Geliked door 1 persoon

      1. als iedere grote stad
        ik ben niet zo’n museum mens (nog niet )
        sinds ik enkele mensen ken was ik er al in een paar en komende donderdag zelfs weer 🙂
        wijs en bedaard dat zijn mooie steden 🙂
        zoals mijn geboorte plekkie , helaas overlopen met toeristen 😦
        ja best lastig taaltje wel hé
        vroeger vrat ik dikke pillen van boeken , meest detectives , nu wat tijdschriften nog
        dank je wel 🍀

        Geliked door 1 persoon

      3. MoCA in Noordwijk , een expositie van Jan van Haasteren , welk ik bezoek met nog enkele bloggers / puzzel liefhebber 🙂
        ik hoop dat je ogen pas na het laatste boek het begeven
        zal eten halen ff er uit

        Geliked door 1 persoon

    1. Het geheugen doet het goed en wordt juist geprikkeld merk ik, gaat net als bij puzzelen in een actieve stand. Ik ken heel veel woorden, maar je kan nergens herkenningspunten vinden. Lastig, niet met Engels , niet met de romaanse talen. Daardoor is het zo 😞 moeilijk en de vervoegingen en de uitspraak

      Like

      2. Snap ik hoor Lieve, maar je wil zo graag uit de voeten kunnen in een winkel. Ze spreken nauwelijks Engels en soms wat Duits. In de steden is het anders. 🤔😊🥰

        Like

  4. .
    De VPRO boeken met Lotje IJzermans is weer van start gegaan en de eerste gast die ze ontving bleek Connie Palmen te zijn. De schrijfster heb ik altijd hooglijk gewaardeerd, maar de mens in de schrijfster met verwondering bekeken.
    …

    Op 1 september ll.
    lag er in de grootste boekhandel van de stad één exemplaar klaar.
    Voor dit oude jongetje.

    Elk gesproken woord, ieder snipper papier,
    degusteer ik.

    Maar tussen schrijfster en mens,
    ligt er een kloof… voor mij.
    Waar ik telkens overspring.

    Dank voor de tip!

    Straks kijken naar Connie. Vooral luisteren.

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.