Uit de brand geholpen

In de droom twee bloesjes die niet voor mij bestemd waren en dat vond ik in mijn hart niet eerlijk. Ze waren zo duidelijk dat ik ze na kon tekenen. Hoe werkt dat malle brein van ons.

Het boek ‘Land’ van Maggie O’Farrel is uit en met moeite heb ik me van het schiereiland dat ze beschreef en de woeste natuur van Ierland los kunnen maken. Lief kwam koffie brengen maar er was geen tijd voor een praatje of iets anders. Het boek moest uit. Ik wilde weten wat er nog stond te gebeuren. Dat komt niet vaak voor. Het is de schrijfster van Hamnet, die kort geleden verfilmd werd en een echte tranentrekker is gebleken. Dit boek bevat ook bergen aan drama, maar vooral immigrantenleed, overheersing door geloof, macht en bezit, kolonialisme, armoe, bijgeloof, land dat door de eeuwen heen geeft en neemt. De uitgebreide beschrijvingen van het ruige en door de eeuwen heen meanderende landschap maken het bijzonder boeiend. Nu voelt het allemaal even leeg. De bel van magie is uit elkaar gespat. Waar de tijd mee te vullen? Nee hoor, het volgende boek ligt klaar, door dochterlief achtergelaten en van een heel andere orde. Het is ‘Als dromen fluisteren’ van Mélissa da Costa. Dat is voor later.

Vorige maand heb ik piccalilly gemaakt, die we niet direct konden gebruiken maar pas een maand later, omdat dan de smaken goed doortrokken zouden zijn. Gisteren was het zover en was ze een heerlijkheid bij een paprika-stoof dwars-door-de-koelkast heen. Goed gelukt en smaakvol. Wat een bof dat ik zo’n vijf grote potten en een kleintje had gemaakt. De kleine is al bijna schoon op. Het volgende project wordt mayonaise. Beloofd.

In een oud interview van Rick de Leeuw met Sonja Barend zegt ze op een gegeven moment: ‘Je moet tijdens het rijden op tijd leren schakelen, iets wat niet alleen voor de auto geldt’

Essentieel voor het leven, bedenk ik. Op tijd vooruit denken, de weg leren overzien en kunnen omdenken als het een kant op gaat die niet bij je past of die anders zal uitpakken dan je in je hoofd hebt. Schakelen betekent ook soms in een hogere of lagere versnelling durven gaan en misschien zelfs volkomen stil te staan bij wat er gaande is.

In de groep was het voortdurend schakelen, omdat in een groep met jonge kinderen zoveel tegelijk kan gebeuren. Menig stagiaire was altijd verbaasd, als ik ogenschijnlijk bezig was met iets op de grond en dan toch een waarschuwing richting het zoldertje kon sturen. Deels ervaring, deels intuïtie en deels situaties doorzien. Lief zegt altijd: ‘Jij bent ook overal en er ontgaat je niets’. Nee, dat is die beroepsgedeformeerdheid die je opdoet zowel in de verpleging als in het onderwijs. Ik ben het zogenaamde duizend-dingen-doekje, als je dat kan zeggen van jezelf. Overal en nergens en met alle zintuigen in de weer, behalve met degene die het niet meer doen natuurlijk. In die zin is veelzijdigheid een zegen. In het geval van het creëeren vond ik het lang een plaag, want er zijn geen echte uitblinkers onder al die eigenschappen. Nu schaar ik het onder de noemer ‘Handig’, die goed gevulde rugzakken die je zo nodig kan hebben. Ze komen me vaak en onverwacht van pas en hebben me menigmaal uit de brand geholpen. .