Afwachten is het devies

Er is een drukte van belang buiten op deze maandagochtend. Auto’s rijden af en aan. Eerst de vuilniswagen, dan een oranje kraanwagen, de oliebaas, die elke morgen komt leveren bij de overburen en zwaar landbouwmaterieel. Het raam staat wagenwijd open en het gedender stroomt vrijelijk naar binnen. De eerste brieven liggen alweer klaar voor verzending. Voordat de filosoof en tante Pollewop met hun ouders naar Terschelling afreizen kunnen ze nog een keer Verkade plaatjes plakken. Half augustus zijn ze terug, dan komt het vervolg. Het boekje met plaatjes wordt allengs dunner.

Gisteren ontaarde de hitte in een stevige windkracht 4 met dalende temperaturen. Hoe zou het prieel het houden. Druif had zich tot ver in de bomen gekronkeld en trok daarmee de al gammele houten palen uit het lood. Het kreunde licht, maar hield het allemaal nog.

Gistermorgen bij mijn eerste gang naar het terras, zag ik een jonge gifgroene hagedis kalmpjes over de tegels wandelen. Hij trok zich niets aan van die twee zittende mensen maar vervolgde onverstoorbaar zijn weg tot naar de hoek van de kast, waar spinnenrag tussen hing. Vliegensvlug stak hij zijn lange tongetje uit en slurpte de spin naar binnen. Met malende kaakjes dook hij onder de kast. Hij was op jacht, dat was duidelijk.

De vogels houden zich koest bij deze temperaturen. Alleen de mussen en de duiven kwetteren en koeren dat het een lieve lust is. De schorre kippen en haan aan beide kanten zijn moeilijk te peilen. Hun kraaien en krassen klinkt klagelijk, maar dat zou wel eens een hele andere betekenis kunnen hebben.

Het boek ‘Viktor’ van Judith Fanto is uit en een aanrader tot het eind toe. Razendknap geschreven. ‘Viktor is de spannende, tragische maar humorvol beschreven geschiedenis van de lotgevallen van de Weens-Joodse familie Rosenbaum’ staat er op haar eigen website. In beide boeken, dit debuut en in Narcis zitten op waarheid gebaseerde elementen.

Er liggen nog twee boeken op de plank voor de leesclub. ‘Land’ van Maggie O’Farrell en ‘Celine’ van Pieter Waterdrinker. Met de laatste ben ik inmiddels begonnen en het valt me op dat zijn stijl zó anders is dan die van Fanto, maar toch ook een pakkend verhaal. Het duurt even voor alle contouren helder zijn en dan loopt het als een trein.

De Groene zal maandag hier bezorgd worden. Vorige twee maanden had ik dat laten zitten, maar ik merk dat ik er iedere week naar uitkijk. Vaak biedt het een keur aan gesprekstof.

De wadjan is ingebrand en dat is op inductie hele andere koek dan op gas. Tjonge jonge. Er gingen heel veel instructiefilmpjes op You Tube aan vooraf. En wat erger is, ze vertellen allemaal een ander verhaal. Uiteindelijk ben ik afgegaan op mensen die dagelijks de wadjan gebruiken en een zelfde exemplaar hadden als ik in de Toko had gekocht.

Het eerste zuurdesempapje zit in de pot. Nu eens kijken of het een en ander in werking treedt. Vanaf nu zes dagen voeden is het advies. Ik ben helaas mijn kousje kwijt om de pot mee af te dekken. Misschien ligt er ergens een stukje vitrage. Het moet in open verbinding staan met de lucht, willen de bacteriën hun werk kunnen doen. Afwachten is het devies.