Lief heeft een doos en een koffertje met oude cd’s te voorschijn gehaald en nu klinkt vanuit de werkkamer de ietwat roestige klanken uit een ver verleden. Van stemmingsmuziek tot aan de jaren vijftig, van klassiek tot rock en roll, je kunt het zo gek niet bedenken. De CD-speler is een oude grote transistorradio, eentje waar ze in de jaren ‘80 mee aan hun oor rondliepen. Bakbeesten om mee te sjouwen, maar waarschijnlijk een image van stoer. Aan en uit geeft harde klikken.
Tussendoor is Jac.P.Thijssen aan de beurt en reizen zijn ogen door Texel, ons welbekend. Ik ben een beetje murw geslagen door de regen. Het komt namelijk met bakken uit de hemel en ik vrees voor de lieve planten en bloemen. Ze vallen toch niet om van de zwaarte, hoop ik. Schietgebedjes dan maar. Het brood is gebakken. Voor mijn gevoel iets minder goed gerezen, maar het ziet er toch goed uit. Straks wagen we ons eraan.
We wilden gisteren al boodschappen gaan doen maar met de zondvloed was het raadzamer om thuis te blijven. De stortregen is er vandaag niet minder om. Regen op een metalen afdak klinkt alsof de wereld in razernij vergaat. Lief en zijn broer zaten er twee jaar geleden graag onder om het natuurgeweld te aanschouwen, inclusief donder en bliksem. Aan de overkant bij de buurvrouw schuilt een grijze roodstaart onder de dakgoot, zie ik vanuit mijn kantoor op bed.
Het nieuwe dak van de overburen is maar voor de helft met pannen gelegd. Ik ben benieuwd hoe het binnen is met deze heftige regenval. Houdt alles het wel. De sering voor het raam huilt haar bloemen in ieder geval bruin.
Ik werd vanmorgen ‘wakker’’ uit een vreselijke chaos. De vier poezen in huis hadden twee nieuwe poesjes gekregen en alles was drijfnat en rook naar kattenpies. De tweeling liep er als kleine jongetjes tussendoor en moesten onder de douche, een goede vriend van zoonlief was er ook en duidelijk niet blij. Overal lag er kapot speelgoed en natte stinkende lappen. Wat een wonderlijk verschijnsel dat ik in mijn droom wel ruiken kon en hoe. Op volle sterkte. Toen het vorige week zo warm was vroeg Lief of ik geen last had van de penetrante geur, die van de mest van de loslopende kippen afkwam bij de buurman. Niets geroken. Er zijn duidelijk voordelen aan, die op sommige momenten een prettige bijkomstigheid zijn.
Maar gisteren maakte ik een stoofschotel met Za’atar. Helaas ken ik daar de geur niet van. Dat betekent dat ik op zoek moet naar de samenstelling. Aha, Oregano, tijm, sumak, zout en sesamzaadjes. Op die manier valt deze toevoeging toch uiteen in smaakbeleving en kan ik ze toepassen. Ik kook zelden op recept en stel de gerechten vaak samen met wat voorhanden is in eigen kruidenla. Daarom moet ik weten hoe de kruiden die we pas veel later hebben leren kennen zijn opgebouwd. Handig als je het weet, want dan kan je ze ook zelf samenstellen.
Die oubollige muziek maakt wel dat we een dansje waagden gisteren en prompt de slappe lach kregen. Leven kan heel luchtig zijn
Mijmeringen 