Deel van het geheel

O, o. De klad zit erin. Wat is wijsheid. Stug door blijven gaan, ook al lukt het niet of afstand nemen. Ik stopte met schilderen en besloot ineens-waar komen toch die plotselinge invallen vandaan-om het doek van de zussen wit over te kalken. Die was me al heel lang een doorn in het oog. Het gaf op een merkwaardige manier rust en daarna nam ik een willekeurige foto uit mijn serie favorieten om daar in een snelle opzet iets van te maken. Mooi rood is niet lelijk. Het was een spreuk die een paar dagen geleden aan kwam vliegen omdat iemand de haren had laten doen. Dat werkte wonderwel ook een tikje helend.

Al spookte door mijn hoofd, dat de koek op was. De vraag is nu, voor eventjes of voor altijd. Om inspiratie op te doen of het malende hoofd rust te gunnen was ik al twee keer naar het randbos gewandeld en verlangde ernaar om de nachtegaal weer te horen. Maar de buit bleef beperkt tot een grote buizerd en een aantal grote raven of kraaien die rond hem cirkelden. Hij verdween met een prooi in zijn poten en liet zijn zwarte minrebroeders het nakijken.

De mieren waren weer in groten getale teruggekeerd op het honk in de nok van het atelier. Dat was niet de bedoeling, dus helaas, pindakaas. We moeten uit zien te vogelen wat hen er toe drijft om juist daar, waarschijnlijk in het isoleermateriaal, hun verblijf te bouwen. Dat zou betekenen dat we hier en daar wat dicht moeten kitten om te voorkomen dat zich de geschiedenis blijft herhalen. We zijn watjes geworden en kunnen daar niet meer achteloos of ondoordacht bij blijven.

Ik vond de vier geplante bessenstruiken van vorig jaar niet meer terug, maar Lief had ze gezien en wees ze me aan. Haha. Geen wonder dat ze niet te zien waren, het gras er rondom was hoger dan de struikjes. Er naast bloeide de wilde salie volop en even verderop begonnen de bossen Guldenroede in bloei te komen. Dat is altijd genieten. Mijn gedachten dwaalden af naar het oude wijffie in de markthallen van Kaposvár, die twee bosjes Guldenroede op een tafeltje vlak bij de deur probeerde te verkopen en door de marktkooplui welwillend op haar plekje mocht blijven. We kochten een bosje. Tikkeltje verlept en ik schoot een foto van Lief die de bloemen kocht. Daarmee begon de serie ‘Hongaarse vrouwen’, die zich nog steeds allengs uitbreidt. Misschien een nieuw project beginnen. Mmmmm, iets om op te broeden.

In de nieuwe Groene staat een docu over het Marokkaanse dorp Bounou dat ten onder dreigt te gaan aan de verwoestijning. Alles verdwijnt, constateert men. Huizen, akkers, dadelpalmen én verhalen. De twaalfjarige Chourouk ziet het met lede ogen aan. Achter dat ene kleine dorp schuilt een veel grotere wereld van leed. Bijna drie miljard mensen worden wereldwijd door landdegradatie geraakt. Chourouks boodschap: Als er niets verandert, verdwijnen niet alleen de akkers, rivieren en miljoenen dadelpalmen maar ook de daaraan verbonden culturen.

Ecologisch herstel, duurzaam landgebruik, herbebossing en het vasthouden van water zou helpen. Het is geen ver van mijn bedshow, maar vormt een steeds grotere bedreiging. ‘Kiss the Ground’ is een hoopvolle documentaire over deze problemen, te zien op Netflix. De trailer geeft buiten de realiteit ook hoop en een aanwijzing wat wij met ons kleine zelf kunnen betekenen als deel van het geheel.