Tranen van geluk en ontroering

Oudejaarsavond werd een sentimentele romantische filmavond. Beetje zwijmelen, beetje laveren tussen al het vuurwerk door dat al zo vroeg op de avond begon. We blijven natuurlijk binnen, want de kruitdampen zijn funest voor aangedane longetjes. Middernacht sloop derhalve naderbij. Oliebol en kleine appelflapjes van de dichtstbijzijnde super en onze eigen drankjes, geen bubbels. Lekker in een dekentje op de bank, Lief aan de andere kant. Kabbelend. Rond twaalven barste het buiten los. Zoonlief en schone dochter kwamen het bewonderen, evenals Lief, maar ik bleef in mijn dekentje, neuriede mee met wat gouden ouwen en was volmaakt tevreden. Toen het geknikkebol begon zocht ik alvast het bed op en hoopte voor iedereen dat de avond goed verlopen was.

Breinvoer is nog steeds bij de hand en ik laat het lot de vraag bepalen. ‘Liever een hoger IQ of EQ.’ Ik ga voor de eigenschappen van de emotionele intelligentie, die in Wiki genoemd staan. Mooie vaardigheden. In een wereld waarin er nog maar weinig rekening wordt gehouden met de ander, kunnen we wel wat meer EQ gebruiken. Dat is een mooi begin en toch een voornemen. Want laten we met elkaar het EQ aanspreken dat in onszelf besloten ligt. Als dat geen zonnetje is.

1. Zelfkennis. Mensen met een hoog EQ hebben het vermogen om de eigen denkwijze, mogelijkheden en onmogelijkheden te kunnen inschatten en daar conclusies uit te trekken.
2. Optimisme. Mensen met een hoog EQ denken positief over hun eigen mogelijkheden en laten zich niet snel uit het veld slaan.
3. Kunnen afzien. Mensen met een hoog EQ kunnen het opbrengen om te werken aan iets wat ze op lange termijn willen.
4. Empathie. Mensen met een hoog EQ kunnen zich goed verplaatsen in de gevoelens van anderen.
5. Sociale vaardigheden. Mensen met een hoog EQ kunnen goed met zowel bekenden als vreemden omgaan.

‘Voor wie zou je samen met Abel een taart willen bakken’ vraagt het brein aan mij. Tjonge daar vraagt het nogal wat. Als ik groots denk voor de mensheid, of nee, voor de natuur of voor alle mantelzorgers. Dichter bij huis voor vriendinlief die ik al een hele tijd niet meer heb opgezocht, of broerlief en schone zus, die samen in liefde zijn aandoening dragen, voor mijn kinderen die zoveel betekenen of een taart met alle kleinkinderen maken voor hun ouders. Gaaf. Met marsepein of gezond hangt af van de ontvanger. Die wil je het naar het zin maken. Iemand blij maken met zo’n zonnestraal. Wie goed doet, goed ontmoet.

‘Waarvan moet jij huilon’, klein foutje van brein. Het zal huilen moeten zijn. Ik ben een sentimentele oude dwaas. Ik huil vooral van geluk en ontroering. Van liedjes van vroeger en dan denk ik aan’Het karretje op de zandweg reed en ‘in het groene dal in ‘t stille dal’, omdat ik daarbij altijd de stem van mijn moeder hoor en mijn vader zie, die tranen met tuiten huilt in de aula van het bejaardentehuis waar hij zat. Ik huil bij mooie woorden van de kinderen, die een wens voor me hebben bedacht en die kleine en grote uitingen van liefde komen brengen, bij optredens of het afzwemmen van de kleinkinderen en de kinderen, dochterlief zingt in een koor, ik hou het niet droog als ik haar op het podium zie. Als ik voor publiek uit moet leggen wat mijn passie is, het Jenaplanonderwijs, kwam ik er ook nooit uit. Ik leerde om het door een ander voor te laten lezen. Ik huil bij mooie boeken en kunst dat me raakt, bij mijn lieve Lief. Ik water wat af.

Drie mooie vragen om het nieuwe jaar mee te beginnen en vanmiddag alle kinderen en kleinkinderen op bezoek. Gisteren een enorme pan Harira gemaakt, genoeg voor de hele schare. En nu het Nieuwe jaar in met veel empathie en sociale vaardigheden, zelfkennis en optimisme, een grote pan Harira voor iedereen en veel tranen van geluk en ontroering.