Uncategorized

De slaap kwam laat weerom

De lucht speelde een spelletje. Steeds weer trok ze donkere wolken over de lichte heen om vervolgens elke te verwachten regen achterwege te laten. Geen donderbui, geen bliksemschicht kwam eruit. Even later wenkte ze uitnodigend met een vrolijke zon. Ondanks haar grilligheid toch naar de tuin. Achterbuuf en man waren verwoed bezig geweest om het achterstallig onderhoud in hun paradijs te vereffenen. Buuf heeft een prachtige bloementuin met een stukje moes en oneindige groene vingers. Onder haar werkende handen had zich op het terras voor de vijver een berg onkruid, en uitgebloeid  en verlept groeisel verzameld. Man maaide gras.

Stimulerend werkte het. Mijn vlier had dankzij de regen, ‘groeizaam weertje, meneertje’,  lange uitlopers gemaakt en moest tot ooghoogte teruggesnoeid worden. ‘Klop, klop’ klonk het en daar was de Oude warempel. Terwijl ik op de snoeikruk het onkruid en de vliertakken aan het kortknippen was om het mee te kunnen nemen, vleide hij zich tegenover me in het gras en stak met een ‘grappig’ verhaal van wal. Dat werkte een tikkeltje averechts. Eerst moest de lucht goed geklaard, met alle fricties van de laatste tijd. In die zin was die dreigende lucht op de achtergrond een passend plaatje.

Het beestje bij de naam noemen schept een hoop duidelijkheid. Eerst wentelde en draaide het voortdurend om een ‘quid pro quo’ en wat er allemaal uit dankbaarheid was verricht voor mij en achterbuuf. De kern lag elders. Het ging om vriendschap en genegenheid en wat dat inhield, om communicatie en helderheid, om eventuele gedachten te benoemen en niet met aannames te werken. We praatten over gevoelens en spraken twijfel uit, over menselijk handelen en de interactie binnen een relatie. Over je niet aangevallen voelen, maar je proberen te verplaatsen in een ander. Het gesprek had diepgang en gaf behoorlijk wat stof om over te mijmeren.

Bij het weggaan vroeg hij om de volgende dag samen misschien het onkruid aan de voorkant te ruimen. Een deur die openging.

IMG-1261

De lucht klaarde letterlijk ook op, dus was het nog een genoeglijk uurtje observatie van alles wat vloog. In de bloeiende springbalsemienen zwermden dikke hommels met goud op de heupen van bloem naar bloem, dronken van nectar tikten ze soms tegen mijn arm of tegen de ruit. De koolwitjes konden de nieuwe rottende appeltjes op de schotel nauwelijks weerstaan en speelden erboven diefje met verlos. Tot mijn grote vreugde zag ik dat de anemonen waren opengegaan. Tere roze bloemen met hun grote gele harten, cadeautjes waren het nu de knoppen zich eindelijk ontvouwden. Lang verwacht en toch gekomen.

IMG-1257

Ook het Zeepkruid stond te pronken met haar bloemen. Lekker bed was dat geworden, een van de resultaten van het ‘quid’ van de oude voor de verwijdering begon.

IMG-1258

De geranium klom tegen het hek verder de wilgenbomen in. Een waterval aan bloemen. De natuur ademde vooral dankbaarheid voor de groeizame afwissseling van de laatste weken. Met een goed gevoel sloot ik het atelier. Had ‘zus op doek’ nog wat willen kneden. Haar ogen waren in het gezwoeg te klein geworden, maar door het lange gesprek, ‘first things first’ is niet voor niets mijn motto, was daar niets van gekomen.

Vannacht kwam zoonlief terug van vakantie en heeft zo zachtjes gedaan dat ik niet wakker werd. Om twee uur schoot het door mijn hoofd dat hij er bijna zou moeten zijn. Bij iedere auto die langs reed, gluurde ik naar het bekende wit, terwijl hij allang en breed in dromenland was. De slaap kwam laat weerom.

 

3 gedachten over “De slaap kwam laat weerom

  1. Er is vaak innerlijke, eigenlijk onnodige, onrust rond veronderstellingen en interpretaties. Open en eerlijk zorgen en gevoelens delen én begrijpen is moeilijk voor ons als volwassenen. Ook hier denk ik vaak, leven als een kind…..

    Geliked door 1 persoon

    1. Precies Lieve. Het was goed om het een en ander bespreekbaar te kunnen maken en de kern bloot te leggen. Vandaaruit kan er verder gebouwd worden. Ik ben benieuwd naar het vervolg. ❤
      Ja leven als een kind maakt het vrijer omdat je niet gebonden zit aan je eigen bagage, maar onbevangen bent en vrij. 😉

      Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.