Uncategorized

Toen het leven nog rijker werd

Klaar was ik om uit de veren te springen, maar toen appte vriendinlief dat ze niet mee kon met de leesclub naar de theetuin in Millingen. Daar hadden we ons allemaal heel erg op verheugd. Samen uit, samen thuis is nog steeds een mooi principe. Op de vraag of andere vriendin en ik dan samen zouden gaan, aarzelde ik. Dat kon gewoon niet voor mijn gevoel. Wonderlijke principes komen dan ineens om de hoek kijken, de vier musketiers en in dit geval vijf. ‘Allen voor één en één voor allen’.  Ik besloot  het boek van Chabot, waar ik al in bezig was, uit te lezen, dan was ik in gedachten toch bij de boekenclub. Dat koste geen moeite, want het leest als een trein. Het lukte bijna.

IMG-0827

’s Nachts had ik een visioen gekregen hoe het hoofdje vast te maken op de onthoofde engel. Het eerste hoofd was veel te groot, dus nu in proportie. Het lukte wonderwel. Niet zo gepolijst en mooi als haar originele koppie, maar de houding was goed. Als de klei droog was en ze hield zich goed dan zou ik daarna alleen nog maar een beetje moeten schuren en schaven en aflakken. Maar de zon zette door en trok en trok aan mijn verlangen.

IMG-0834 Jip-en-Janneke-bramenpoortje

Toch even richting tuin om te maaien. Aan alle kanten waren de buren door het mooie weer weggelokt uit dagelijkse beslommeringen. Ook hier werd geschaafd. De achterbuuf lag op haar knieën te wieden en de buuf links besloot met me mee te maaien, dan hadden we maar een keer lawaai. Na het gras moest de doorkijk weer meer open. Door ons Jip-en Janneke bramenpoortje kon ik de achterkant goed snoeien. Die poort is de aanvulling op de literaire tuin met mijn twee Vasalis-appelbomen aan een stam, The wind in the willows van Pooh, die oase als in de Geheime Tuin van Hodgson Burnett, met de merels en de winterkoning en nu een stukje Annie.M.G. Schmidt toegevoegd met het poortje.

IMG-0840 Komkommerkruid/Borage/Bernagie

Het bloeide en groeide door de regenachtige dagen welig. Het gras van de maaier mocht niet meer onder het groot hoefblad, dan maar onder mijn eigen struweel. Een van de komkommerkruiden bloeide uitbundig en deed de naam van de Bernagie eer aan. Achterbuuf kwam even kletsen en we zaten op het pas gemaaide gras, een groen tapijt van zachtheid. Ik stopte al het gesnoeide hout in oude plastic tasjes, want ik was vergeten vuilniszakken te kopen en we trokken naar haar tuin, toen dat klaar was. We deelden mijn restant wijn uit de grote bloempot en de meegebrachte salade Caprese, buuf en haar man hadden knabbelchips en alcoholvrij bier. Zo werd het na hard werken in de late namiddagzon genoeglijk en knus.

Andre met daan en michiel

Vandaag weer een stralend begin. De jongens zijn jarig. 35 jaar geleden was het in de vroege ochtend om acht uur dat ik aan de deur van het ziekenhuis stond. Ik  had de drie dunne Vasalisbundeltjes onder de arm en een fles wijn voor de arts, maar tijd om te lezen was er amper. Om twaalf uur lagen onze twee zonen onder de lamp in de couveuse. Een maand te vroeg maar blakend van gezondheid. De jongste had een beetje knel gezeten en daardoor was alles in gang gezet. Die kleine couveusekindjes zijn inmiddels stoere sterke mannen. Straks gaan we met elkaar ontbijten in het parkrestaurant op net zo’n zonnige dag als toen, toen het leven nog rijker werd.

 

14 gedachten over “Toen het leven nog rijker werd

    1. Ze hebben nooit op elkaar geleken, ik noemde ze Simon en Garfunkel, haha, de een had krullen en is nu kaal en de ander heeft stijl haar, maar ze zijn nog steeds even lief ❤

      Like

  1. Gefeliciteerd met de tweeling. Zo bijzonder.
    En lekker getuinierd. Fijn dat ik mee mocht kijken en niet hoefde te wieden 🙂

    Like

Reacties zijn gesloten.