Uncategorized

Tel Uw zegeningen

Natuurlijk bleef het filmpje met wensen en verlangens van de kinderen, schoonkinderen en kleinkinderen in relatie tot mij nog lang doorsudderen. Het strookte met de oproep om uit te spreken wat er op je hart ligt, zolang het kan. Dat is eigenlijk  ieder moment, tegenover iemand die jong is of oud is, in leven is. Want zolang we nog in elkaars vertegenwoordigheid verkeren is de mogelijkheid er. Anders is het misschien wel te laat. Gevoelens vertolken, een van de moeilijkste dingen in het leven. Taal is er gelukkig een belangrijk middel bij. Taal begrijp ik, gevoelens ook, samen vullen ze mijn blogs iedere dag, waarin ik vertel wat er leeft, wat ik denk en voel, waar ik sta in dit leven.

012  Moeders dagboek: Fragment

Een grote drijfveer is de mand met dagboeken van mijn moeder geweest. Ik kende het beeld, dat stond immers op mijn  netvlies gebrand. Mijn vader had zich teruggetrokken. er hing nog een laatste sliert rook boven zijn stoel, de shaggies in de asbak. Mijn moeder knipte de lichten uit, en alleen de schemerlamp boven de Heilige Stoel bleef aan, daar schreef ze dan in alle rust en stilte haar dagen uit en er tussendoor of ongeschreven erboven haar gedachten. Een goed verstaander heeft een half woord nodig. Soms schreef ze, als er niets meer op de televisie was, aan de keukentafel als mijn vader zijn zoveelste voetbalwedstrijd liet rollen op het scherm of in haar stoel, dat kon ik dan afzien aan haar grote hanenpoten, die dan grillig en onregelmatig over de regels heen bibberden. Nadat alle rust was weergekeerd, knipte ze alle lichten uit en staarde naar de donkere lucht, de maan, de sterren buiten, mijmerend over wat er nog te wensen of te verlangen viel. Er was nageslacht genoeg om je druk over te maken. Kleine zorgen  en grotere, maar ook wel eens gewoon de harmonie van het niets. Bezinning, Stilte.

Daarmee wordt het geschenk van de kinderen gisteren de mooiste van de afgelopen jaren en reken maar dat er al heel wat fantastische voorbij zijn gekomen, met die inventieve schatjes. Gevoelens uitspreken en hoop afspreken,. Kunnen we nog één keer, mogen we samen, zullen we dan…Onvervulde wensen en verlangens, zoveel meer en zoveel belangrijker dan de zoveelste Bucketlist met ‘Ver-van-je-Bed’-doelen als Bungee-jumpen van de hoogste brug of abseilen van de steilste bergtop. Dit was zo tastbaar en zo dichtbij. Hier werden harten tegen elkaar aan gewreven en tegelijkertijd zou het onmetelijk ver weg blijven, als het onuitgesproken bleef. Woorden die de kern van het leven raken.

IMG-9866

Niet alleen vond ik het prachtig, het vervulde me ook met een onnoemelijke trots en liefde. Nabijheid is het grote goed, herinnering komt later. Dankzij de dagboeken ken ik mijn moeder, dankzij mijn blogs zal ik er zijn, maar zaak is om van het straks een nu te maken en dat is het streven voor dit jaar. Virussen brengen soms de onnavolgbare problemen aan het licht en bieden tegelijk de oplossingen. Zodra er weer ruimte is en vrijheid gaan we er dankbaar gebruik van maken bij leven en welzijn en zolang als mogelijk. Het onderste uit de kan.

IMG-9854

Naast het filmpje stonden ze ook allemaal beneden te zwaaien bij verrassing, een zacht glanzend gouden hart, een kleurveeg over Moppereend van de op een na jongste telg en een ‘fuck-corona’-Fuchsia. ‘Excusez le mot’. Haha, wat had ik die graag met Annie M.G. Schmidt willen delen. ‘Wilt U een stekkie, een stekkie een stekkie, een van de Fuckeronia. Want ze hangt op mijn balkon en ze blikkert in de zon’. Dankzij de liefjes onontbeerlijke humor, een nieuwe plant en een nieuw woord voor in het archief. Tel Uw zegeningen.

90A3C377-CDF2-4F29-91C8-4B7D1C0BA15D

9 gedachten over “Tel Uw zegeningen

  1. Mooi dat je ze telt, je zegeningen. Ik doe het ook. Die instelling maakt het leven mooier, denk ik. Bij mij is het zelfaangeleerd gedrag, denk ik. Mijn ouders hebben me altijd het tegenovergestelde getoond en hebben het ook nu nog over alles wat er niet is. Wat wij niet doen. Triest, hoor. Het schrijven is je duidelijk met de paplepel ingegeven.

    Geliked door 1 persoon

    1. Belangrijk jouw visie, wat jammer van je ouders, maar door hun gedrag heb je het toch maar mooi geleerd om het anders te zien. En dat is dan weer een zegen!
      Lezen en schrijven idd met de paplepel ingegoten.

      Like

  2. Je hebt de genen van je moeder wat het schrijven betreft. Zo fijn!

    Ook mijn moeder had een massa dagboeken, jammer genoeg smeet ze ze allemaal weg, een paar jaar voor haar dood, omdat het schrijven te privé was, te persoonlijk, ik had ze graag gelezen en me erin verdiept, het kan niet meer.

    We moeten inderdaad NU tonen hoe graag we elkaar, uitstellen mag nooit, en in deze na-denk-dagen beseffen we het dubbel. Geniet nog lang na, je zo geliefd weten is héérlijk!

    Like

    1. Weer een raakvlak, eeuwiig zonde dat ze ze heeft weggesmeten, deze dagboeken gaan over de vijf jaar dat mijn mvader ziek was tot aan haar dood. Elke dag. En dat laatste is dan weer een van die zegeningen. ❤

      Geliked door 1 persoon

  3. Ik had het op social media al gelezen, met brok in keel zat ik daarna op de bank. Ik voel het nu weer, wat een bijzonder liefdevol gebaar van al je kinderen, groot, klein en erbij gekomen. Ontroerend en warm en als ik er al door wordt geraakt, wat zal het jou dan een onmetelijk fijn gevoel geven!! Wat een cadeau ❤️

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.