Uncategorized

Maak dan je borst maar nat

Tijdens het draaien en woelen trok de hele dag voorbij. De binnenkomst van de kinderen, een hele kring vol schattige gespannen Pieten en hun ouders, twee man en vrouw sterk. Zo’n optreden dat maar eenmaal in de twee maanden wordt gegeven is direct heel bijzonder. Sporadisch maakt de lading groot. Dat bleek wel. Menig ouder had op die druilerige maandag het werk opgeschort.
Geluk bij een ongeluk was dat ze daarmee de file ontliepen, die rondom Woerden alle wegen inmiddels had dichtgeslibd.

IMG_0533.jpgSint intocht

De zaal was goed gevuld. Het is anders als een weekopening een optreden vraagt van de groep. Er is geen oefentijd meer na het weekend. In dit geval hadden we zelfs de doorloop vorige week woensdag al gedaan. Ik zag achter de gespannen blikken langzaam maar zeker weer wat herkenning komen.Toen de pepernotenmachine eindelijk opgesteld achter het gordijn stond, verdween een eventuele bravoure als bij toverslag, bij de muur van afwachtende ogen, de hele zaal zat vol. Spontaan verslikten ze zich in de bergen van steen en van speelgoed. Bij het jodelen waren er slechts drie die hun huppelpassen nog in de strijd wisten te gooien. Daarna werd er op een machinegeluid de lopende band ingezet. Aandoenlijke schattige te kleine bewegingen, waar nog net het strooien , het kneden en het eitje tikken uit te filteren was. De kleinste piet achteraan mocht na het checkerdecheck van de opperpiet de pepernoot stiekem in zijn mond stoppen. Hij speelde de rol met verve en zijn ondeugende glimmers  zorgden voor een overweldigend succes. What’s in a name.

Daarna volgden een Pietengym met tegendraadse Pieten en een zoektocht omdat Sinterklaas verdwenen leek na een storm op zee. Groot applaus en gelach. Afsluitend een heerlijke vrije Pietendans en de klus was weer geklaard. Veertig kleine Pieten op het podium vertederen zonder meer. De kracht zit in de trots waarmee ze het applaus in ontvangst nemen, een mooi en diep Chapeau voor het welwillende publiek met een staande ovatie als beloning en een spiegelend effect. Hier en daar werd een traantje weggepinkt. Triomfantelijk marcheerden ze het podium af. Weer een mijlpaal neergezet.

Dat het spannend was geweest bleek uit de ontlading, waarbij de chaos zoals altijd een uitweg zocht in onophoudelijk willen vertellen en oren die dicht bleven voor de ander. Ieder in een eigen wereld. Onstuimig trok de regen aan de ramen en zorgde onwillekeurig voor een grotere onrust. Tijd voor vreedzame binnenpret, pepernotengeknabbel en een medley aan liedjes. Puzzelen helpt en een pas op de plaats. De kunst is die rust te bewaren en de emotie in de kiem om te leiden naar begrip en open armen. Kom maar. Wees maar angstig, gespannen, opgewonden, bang. Het klankbord staat klaar. De soep wordt nooit zo heet gegeten als ze wordt opgediend.

IMG_0511.jpg Blije Pieten

Tussen de kleine voorvallen door zijn de gouden momenten, de gedrevenheid, de vragen en het ouderwetse verhaal van ondeugende Omi die haar prikkende wollen borstrok in vier stukken knipt en tegen de Sint raast nooit meer zo’n ding aan te willen. Het brengt beelden binnen van zestig jaar geleden en nog schuurt het. Net als die Piet, die dreigend met zijn roe sloeg en de zak opende als je omzichtig langszij schoof.

Sinterklaas brengt heel wat meer teweeg dan de gewortelde angst van vroeger. De spanning is er niet minder om. Nog maar een paar nachten slapen dan volgt de ontlading en glijden we de zoete rust van kerst weer in, met stille nachten en ononderbroken nachtrust, omdat de afwachting verdwenen is. Tenminste…Als je zo wijs bent er geen cadeaus aan vast te plakken. Maak dan je borst maar nat.

 

 

 

3 thoughts on “Maak dan je borst maar nat

Comments are closed.