De puntjes op de i!

We zijn bezig met een hoofdbreker. Nu is dat niet het punt, want ik mag graag een robbertje in het wilde weg denken en daarna door middel van allerlei kleine uitgezette lijnen een volledig nieuw denkweb spinnen. Niets heerlijker dan dat.

Het is een extra puzzelboek in Vrij Nederland met een pittig gehalte aan puzzel en een hoog opzoekgehalte aan geschiedkundige vragen. Tenminste, ik zou niet uit mijn hoofd weten welke rol Robespierre had in de Franse revolutie. Nu weet ik het wel, ondanks de gebrekkige Wifi-verbinding, dankzij het puzzelboekje. Wijs terwijl U reist!

Het bezorgt ons een heerlijk avondje piekeren en peuren. En er worden prachtige vondsten gedaan. Puzzelen zit vast in de genen. Is het niet met woord, dan toch in daad met de vele puzzels in kranten en tijdschrften. Mijn moeder was een fervent aanhanger van de cryptogram uit het Utrechts Nieuwsblad. Ze had een heel weekend om alleen of met behulp van mijn broerminnende puzzelaars de crypto rond te krijgen en voordat de inlevertijd verstreken was op maandag, de envelop door de brievenbus te schuiven, net altijd even voor de stroom uit.

Van de week stopten we bij een jagershuis. Dergelijke restaurants tref je hier doorgaans aan in ‘the middle of nowhere’ te midden van uitgestrekte bossen en na een lange autorit.

Het is onze specialiteit, de autoritjes. Omdat we bij A beginnen maar nooit bij Z zullen eindigen. Schier onmogelijk, er zijn teveel secondenkapers op de vlucht. Het is even hier langs en daar stoppen, al snelwegvermijdend komen we in lengte der dagen niet op de plaats van bestemming aan, wel altijd dichtbij en niet zelden gestrand midden in het ongeschonden en goed verzorgde boerenland, met de prachtige wuivende aren van de tarwehalm of, met als fotogenieke achtergrond, de robuuste maisvelden in dit Nedersaksen.

Er stond een man achter de toog en een zat er op een hoge kruk aan de bar. De tijd leek te hebben stil gestaan. Het was er niet stoffig of vies, ondanks de overvloedige aanwezigheid van het rijke  pluche, het vele hout tegen de wanden en de hertenschedel tegen de muur. Je bent een jager of je bent het niet. We werden met alle egards bediend en het was zeer aangenaam. Die beide mannen die de sfeer droegen van twee oude bekenden die herinneringen ophaalden in de luwte van het dagelijkse bestaan. De witte koppen zacht omlijst door een stralenkrans van de ouderwetse schemerlamp boven hun hoofden, het gedempte praten en de vriendelijke gezichten. De tijd maakte hier een pas op de plaats, hun laatste puzzelstuk sloot naadloos aan bij het geheel. De wereld was buiten. Geen hoofdbrekers meer, geen hiaten die als een wolk bleven hangen. Het voltooide leven met een minzaamheid en tijdloosheid van formaat. Zo kon je honderd worden.

De prijspuzzel over de Franse revolutie is bijna af. Robespierre zit weer op het netvlies. Nooit geweten dat directoire direct volgde op het schrikbewind van Robespierre, omdat dat begrip bij vroeger en oma hoorde en bij niemand anders. Legendarische tenten wit aan de waslijn, die ik me hooguit voor zou kunnen stellen, bij gebrek aan beter, als vlaggestok ten tijde van een overgave. Stof genoeg!

We gaan de special er niet mee redden. Teveel wit en gepieker, maar wat is het toch heerlijk om eens het hoofd over een ander probleem te kunnen buigen, af te stappen van de paden, een geschiedenis in te duiken die al lange tijd niet meer op het netvlies stond en nieuwe betekenissen te leren kennen. Geen dode bezigheid, maar breinprikkelende vragen. Lang leve de vakantie en de tijddoders, de avondvullers, het spel en de spelen op een avond zoals deze.

Straks gaan we weer naar huis. Maar ik hou het er even in, dat hersenkraken. Simpelweg om het geheugen ruim baan te bieden en een vrije hand te geven om te associeren. Niets heerlijker dan dat. 76 horizontaal: Niet-modieuze revolutionairen. ‘Puntje, puntje culotten’. Nu alleen nog de puntjes op de i.