Uncategorized

Alles met mate.

Vandaag rolde er een artikel over honing mijn mail binnen. Het was er een van Monique van der Vloed, die een blog heeft met de titel ‘Meukvrij met Monique’ heet. Alleen het woord meuk is al leuk, dus een vergelijkend warenonderzoek was op z’n plek. Ze hanteert de kritische bewustwordingsnorm. Niet vanuit de handel gezien, maar vanuit de gebruiker en de pure grondstof gedacht.

Honing, die prachtige goudgele vloeibare heldere honing, kregen we vroeger op een lepeltje als we last houden van een opkomende angina. Het verzachtte de pijn in onze rauw als schuurpapieren kinderkeeltjes en ook al was het slikken pijnlijk, het mierzoete gladde was als het gebruikelijke engeltje, dat over de tong gleed.

http://moniquevandervloed.nl/honing-net-zo-ongezond-als-gewone-suiker/

Het artikel is interessant genoeg om helemaal uit te lezen, ook al is het een longread. Er staan een aantal kritische noten in, die aangeven waarom je niet klakkeloos moet geloven in de mierzoete beloftes van de potjesleveranciers. Een van die opmerkelijke weetjes is dat honing die verhit wordt boven de 45 graden zijn gezonde enzymen en mineralen verliest en het feit dat alle honing die we in de winkel kopen doorgaans de verhitte versie is, want dat is langer houdbaar en daarmee gunstig voor de verkoop.

Een biologische benadering van de imker levert koudgeslagen bijenhoning op, waar verreweg de voorkeur naar uit dient te gaan. Een belangrijke toevoeging op het artikel was een commentaar onderaan, waarbij iemand terecht opmerkte of het niet ten koste van de bij zou gaan als we zo’n grote honingproductie wilden hebben. Daar wordt vermeld dat de honingbij gekweekt is door de mens, soms suikerwater als bijvoeding krijgt en veel zwakker is.  Zij mengen zich weer met de veel sterkere wilde bij, waardoor die ook vatbaarder wordt. Altijd fascinerend, die biologische ketens, waar wij vaak te rigoureus in aan het roeren zijn en daarmee het natuurlijke verloop verstoren.

065.JPG  066 De bijenkorven bij Steegland.

Laatst waren broer, zussen en ik aan het wandelen in de Gooise Heemtuin. Er voor bevond zich de Bijenschans Steegland van de Imkersvereniging Blaricum. Er waren moderne houten kasten, maar het mooist vond ik de prachtige gevlochten korven met voor de opening een zwermpje zoemende honingbijen, die zich verdrongen om naar binnen te kunnen. In de aangrenzende heemtuin stonden een aantal drachtplanten, waar deze bijen zich aan konden laven, een kleine kringloop met een prachtig en een krachtig effect. Er is nog een leuk weetje. Oudere bijen zijn in staat om de tijd terug te draaien als ze de taken op zich moeten nemen van de jonge bij. Daar kunnen we misschien zelf ook nog wat van leren. Het staat allemaal te lezen in een artikel van Joost de vos op de imkers blogspot.

http://imkers.blogspot.nl/2012/12/oude-bij-kan-de-tijd-terugdraaien-en.html

Dat de bijenhoning niet verwarmd moet worden om het optimale aan voedingsstoffen eruit te kunnen halen heeft nog een gevolg, waar doorgaans niet aan wordt gedacht. Om ze koudgeslagen te gebruiken, moet je ze niet verwarmen en dus ook niet gebruiken om mee te bakken of om warme koffie en thee mee te zoeten. Zijn we op het verkeerde been gezet, met het idee dat er niets boven de natuur gaat.

Er was een tijd, het lijkt zo lang geleden, dat het leven minder gemanipuleerd leek, maar ook dat was maar schijn. Niet voor niets oreerden de grootmoeders en de tantes van toen om alles met mate te gebruiken. Dat zeiden ze vooral, als ze achter hun glaasje met advocaat met slagroom zaten en zo’n minilepeltje hemelse goudgeel met witte zoetigheid over hun tong lieten glijden, net als de bewuste engel. Precies. Het leven is een zoete zaligheid, maar wel koudgeslagen en met mate.

One thought on “Alles met mate.

Comments are closed.