Goed plan

Het is heerlijk koel in huis. Soms moet ik zelfs even naar buiten om op te warmen. Snel gedaan, want het is 36 graden Celsius.

Vanmorgen eerst maar eens begonnen met het zuurdesem te verlossen uit de koude rijs. Goed gelukt, niet een heel groot brood, maar ze kwam mooi uit de vorm. Voor het eerst de gietijzeren pan gebruikt om te bakken. Dat ging fantastisch. Met de deksel erop heb je zo een heerlijke korst. Nu de weg er naar toe nog een beetje vervolmaken en op maat snijden en daarna kan een kind de was doen.

Gisteren was er zomergasten met Merel Pauw, ik heb vanmorgen al een stukje terug gekeken en op FB werd haar kijk op mannen gedeeld. Daar breekt ze een lans voor, omdat het haar niet mee lijkt te vallen om man te zijn. Er is veel kritiek en zelden hoor je iets goeds. Haar animatie over Keridou was een lief en romantisch sprookje. Ze vertelde dat ze haar moeders achternaam wilde aannemen uit eerbetoon omdat ze was overleden, maar ook omdat ze dan naar twee vogels heette, die beiden hemelsbreed verschillen in eigenschappen. Boeiend is dat. Trouwens ik wist niet dat ze zo moeilijk deden over het veranderen van de achternaam in die van de moeder. Dat zou anno 2026 toch wel anders moeten zijn.

Het is leuk om aan haar keuze van fragmenten te zien hoe die twee vogelnamen bij haar passen. Ze noemt weliswaar de merel bescheiden, ik vind het eerder een vogel met een behoedzaam karakter, want hij durft toch heel dichtbij te naderen. Maar dan nog blijft hij volledig op zijn qui vive. Ze opent met een reportage over New York in het thema: ‘Small talk’ en geeft daarvoor als reden op, dat ze het idee heeft, dat de gemiddelde mens de regels van het leven kent en zij ze vaak niet kent. De vreemde eend in de bijt, of juist een unieke persoonlijkheid is dan de vraag. Het voelt als het laatste.

Ik ken het gevoel wel. Soms ben je ergens en dan vraag je je af, hoe je daar in Godsnaam in verzeild bent geraakt, omdat het zo helemaal niet bij je past. Toevallig hadden Lief en ik het daar vanmorgen nog over toen we heel glamour-rijke foto’s van Ibiza langs zagen komen. Dat wereldje is ons volkomen vreemd en dat willen we ook graag zo houden, beaamden we tegenover elkaar. Net zo goed alsdat je ontdekt dat er werelden zijn waar het thuiskomen is, zoals met de vriendengroep die hier was. Zo vertrouwd en zo eigen, waar mensen niet het uiterlijk bekritiseren maar waar het gaat om de diepere zaken van het leven. Niet zomaar een toevalligheid natuurlijk. We kennen elkaar al jaren. Is het de veiligheid van de eigen kring die we zoeken? Ik heb hetzelfde gevoel ook wel bij wildvreemden, waar ik eenzelfde passie bij herken, of waar een blik genoeg is om elkander te begrijpen. Het zijn vaker vrouwen van dezelfde leeftijd. We kunnen een verhaal makkelijk plaatsen in de context van de tijd en dat wil bij de jonkies nog wel eens wonderlijke uitpakken.

Heerlijk om over door te mijmeren. Ik ga de rest van zomergasten vanmiddag kijken. In de koelte van de keuken afgewisseld met de zinderende tropen op het terras. Goed plan.