Goed om te weten

Vriendlief is in de keuken bezig met het aansmeren van de laatste plekken op de muur. Vanmiddag gaat er een kleurtje over. Het zijn lemen muren, dus geen probleem. Het is heerlijk om de twee vrienden op een afstandje te horen schateren. Daar wordt een mens blij van. Het zijn de momenten waarop je je afvraagt waarom dat toch niet wat vaker kan: ‘Onbezorgd geluk’.

Een boodschap over een schoonzus en een zwager, beide in de lappenmand. Langzaam kruipt de ouderdom het leven in. Op pantoffels en ongemerkt. Broers en schoonzussen zitten allen boven of onder de tachtig. De een na oudste broer is al gaan hemelen. We zijn met een respectabel aantal. Hoe wapen je je tegen de onvermijdelijkheid.

In de Datsja probeer ik mijn model van de foto te vangen. Het blijft een plaatje. Als ik er teveel in ga rommelen verlies ik. Hij veert op van oud naar jong. ‘Wacht op het moment, dat komt vanzelf en dan ben je er klaar voor’, spreek ik mezelf toe. Aan de andere kant is het heerlijk om zo bezig te zijn.

Gisteren pakten we de oude scrabble-doos, die voor lief ook vol herinneringen zit, te voorschijn. Het vertrouwde bord te zien, thuis hadden we hetzelfde exemplaar, opent een wereld van nostalgie. Scrabbelen, woorden verzinnen, kibbelen over wat wel en niet kon, slinkse wegen proberen om de meeste punten te halen. Wij schrijven geen punten meer. Het winnen ligt ver achter ons. Mooie en ingenieuze woorden maken is veel leuker dan punten scoren. Er werd geopperd dat we het wellicht in het Hongaars zouden doen. Twee vliegen in een klap. Maar het was gisteren al moeilijk, omdat er meer medeklinkers dan klinkers zijn. Alhoewel. Nu ik het zo opschrijf, bedenk ik dat Hongaarse woorden veel meer medeklinkers herbergen. Niezen is bijvoorbeeld tusszentes, stoel szeket, kast szekreny, tafel asztal. We wilden eerst als vanouds scrabbelen, maar straks gaan we het in Hongaars proberen. Een gouden tip vonden we het.

De desemstarter is niet zo licht en bubbelig als zou moeten. Ik heb zitten hannesen met hoeveelheden en maten. De nieuwe staat al klaar, maar ik heb de oude toch in een deeg verwerkt. Die ga ik zo bakken. Het is heel leuk om weer eens met brood bezig te zijn en als vanouds te kneden. Toen de kinderen klein waren bakte ik vaker brood, niet met zuurdesem maar met gist. De geur van gebakken brood is heerlijk. Ik weet nog van oude bakkerijen in de stad, die op onze nachtelijke tochten, al om drie uur aan het bakken waren en waar die hemelse geuren aanlokkelijk door ramen en deuren van de bakkerij zweefden. Vaak stond de werkruimte open om uit te wasemen. Ooit probeerden we verse krentenbollen. Maar met het nodige achter de kiezen is dat niet aan te raden. De dakgoot in Delft kan het na vertellen.

Lief moet lachen om het filmpje dat ik van het kneden maakte. Ik vond het zelf nogal confronterend. Het gehijg overstemde en het fanatisme waarmee gekneed werd, riep mijn vader in mij omhoog. Haha. Geen filmpjes meer. Maar het kneden was leuk. Nu eerst bakken en dan de seringen-siroop afmaken.

Gisteren keken we wat nog meer eetbaar was in de tuin, kleefkruid bijvoorbeeld, goed voor het lymfestelsel. Omdat we zochten en uitspelden, kwamen we er ook achter dat je er niet onbeperkt van kan eten. Bijvoorbeeld als je bloedverdunners slikt, wordt het afgeraden. Iets wat ik te weinig lees bij verhalen over wildplukken. Goed om te weten.