Om half drie zat ik bij de kapper en kleurde een van de drie kapsters mijn haar. Ze kwastte het goed en ruim in, baan voor baan. Ik dacht dat ik de knipbeurt vergeten was te noemen, maar ik had toch wel die afspraak gemaakt. Daar was ik eigenlijk blij om, want het werd stiekem toch alweer een stuk langer en de volgende beurt zou pas half juli zijn. Beter. Kopje Yogathee erbij en een brownie met zachte vulling. Geen idee waar het naar smaakte. Bij het uitspoelen van het kruidenpapje , zette ze even de massage in de stoel aan. Heerlijk. Verwenuurtjes pur sang. Tijdens het knippen veerden de korte lokken al krullend op en ze werden versterkt met een lotion. Ziezo, aangekleed gaat uit, zou mijn moeder gezegd hebben.
Daarna reed ik regelrecht de file in, niet een kleintje, maar ze was enorm. Er waren wat ongelukken gebeurd en binnen een mum van tijd stond alles muurvast rondom Utrecht en ver daarbuiten. Ik belde zoonlief alvast, dat we later kwamen. De moeder van schone dochter was er al en ze had een heerlijke gekookt. Voordat ik naar de kapper afreisde had ik nog twee boekjes gekocht van Kikker van Max Velthuis. Een voorleesboek en een om zelf door te kunnen bladeren met handpop kikker vast aan de kaft. Zoonlief zorgde voor een taart met drie kaarsjes en de kleine Nyong blies het met verve en wat hulp uit. In zo’n petit comité is het altijd heerlijk kouten over van alles en nog wat, waar normaliter tijdens een verjaardag geen tijd voor is.
Rond achten reed ik naar huis met als cadeau een paraglider, die boven een prachtig oranjegekleurde avondlucht zweefde. Totaal verstild, ver boven het gedruis van de wereld uit. Een walhalla moet het zijn geweest. Zo zou je wel altijd boven alles wat log en zwaar is willen blijven zweven.
Lief stuurde tot mijn grote verbazing foto’s door van de keuken, waar op dat moment de zware marmeren bladen over de kastjes werden getild, hier en daar op maat gefreesd. Ze waren toch gekomen. Vier man sterk waren er nodig om een en ander op de juiste plek te krijgen. Wat een werk zeg. Lief vertelt het me met een grote tevreden grijns op zijn gezicht en opluchting in zijn blik. Toch op tijd aangeleverd en derhalve gelukt, voordat ik er zou zijn. Morgen worden de andere onderdelen er ingepast, de spoelbak en het fornuis en de oven en dan stuurt ie op nieuw foto’s.
Van de vleugel met het houten poot in de kamer heeft ie de echte poot van zolder naar beneden gehaald en omdat de mevrouw des huizes een eeuw geleden erop heeft gespeeld, spelen wij met de gedachte er toch eens een stemmer naar te laten kijken. Wie weet of het hout snijdt. Er lagen trouwens op zolder ook nog oude klassieke Hongaarse Elpees. Het is een overweging waard om een grammofoon aan te schaffen. Ben benieuwd naar het toerental, want als het platen van 33 toeren zijn, zal dat moeilijker worden. Leuk al die nieuwe en onverwachte ontwikkelingen. Het brengt leven in de brouwerij. Plannen genoeg dus, maar zolang de kleine er nog niet is, in de koelkast ermee.
Mijmeringen 