Een ode aan de natuur

Het blijft een oermiddel als je je niet lekker voelt. De hele vorige nacht bleef het spoken aanhouden en pas op de dag zakte het wat af. Daar moet een ouderwets probaat middeltje in, was mijn gedachte, en zoals altijd besloot ik voor kippensoep te gaan in de namiddag. Geen kip te bekennen in huis, maar wel dat goede ouwe vertrouwde kippenbouillonblokje en ui, knoflook en champignon. Laat mij maar brouwen. Ik moet de dag nog meemaken dat ik er niet van opknapte.

Aan het eind van de dag kwamen er massa’s foto’s langs van het gemiste feestje, maar als je hoofd er niet naar staat is het geen onoverkomelijk gemis. Rust en kalmte, dat zal goed doen. Na de kippensoep ook een broodje geprobeerd. Lekker na een hele dag thee met een cracker. Rond acht uur viel ik om en als een blok in slaap tot vanmorgen vijf uur. Het lijf had het nodig, dat was duidelijk. Ik voel me nog niet helemaal kiplekker,maar veel beter. Donderdag moet ik voor het jaarlijkse longfunctie-onderzoek naar het ziekenhuis en dan wil ik in optimale conditie zijn. Kijken of me dat gaat lukken. Ik heb nog voor twee dagen soep.

In de verloren uurtjes viel er niet te lezen met die dwalende gedachten. Dan maar pannen kijken. Volledig PFas-vrije pannen. Als je er een aanklikt, stroomt dankzij de algoritmes mijn social media vol en word ik met allerlei soorten en maten pannen om mijn oren geslagen. De een nog PFas-vrijer dan de andere. Tijd om het kaf van het koren te scheiden en me maar goed in te lezen bij een onafhankelijke beoordelaar. Vandaag kijken Lief en zijn vriend naar de keuken in Nagypeterd en worden de eerste handelingen verricht om alles vrij te maken voor de nieuwe keuken. Met inductieplaat en ingebouwde oven en koelkast. Wow. Nog nooit gehad, dus ik ben benieuwd.

Twee muurtjes moeten er aan geloven en misschien moeten de oude authentieke tegeltjes opnieuw worden gevoegd. Het stenen fornuis met de houtoven voor brood en pizza an de andere kant gaan we ook weer in ere herstellen. Ze doen het nog steeds perfect. Eerst wordt de houtoven op het terras opgestookt en dan kan het fornuis binnen aan. Het is een uitgekiend systeem en tegelijkertijd een juweeltje in de keuken. We proberen zoveel mogelijk die rustieke sfeer te behouden, al kunnen we dan niet de houten keuken vinden die we eigenlijk wilden.

In het kader van deze stappen besloot ik tegelijk om te kijken naar een andere make-up, diervriendelijk en vrij van wat je maar kan bedenken,. Ben benieuwd. Geen plastic meer en navulbaar. De portemonnee pikt een graantje mee.

De zon breekt door. Ook dat is medicijn. Er zijn twee boeken onderweg. De nieuwe Adriaan van Dis: ‘Alles voor de reis’ en een van Chloe Dalton: ‘Een Haas in Huis’. Vooral de laatste heeft een interessante insteek. De hoofdpersoon vindt een jonge Haas en besluit het diertje op te voeden maar wel heel veel ruimte te geven om hem niet zijn wildheid te ontnemen. Het schept een duurzame en onafscheidelijke band en is tegelijkertijd een ode aan de natuur.