Zo past alles weer mooi in elkaar

Een interessant gegeven in de schrijfingang van vandaag: ‘Het meningsverschil en hoe ga je er mee om’. Als je verontwaardigd, boos of verdrietig bent ergens over en een ander ziet dat totaal niet, dan is de eerste neiging om in de verdediging te schieten. Alleen zou je je beter af kunnen vragen waarom je je zo voelt door iets en wat dieper bij jezelf te rade gaan. Er wordt aangegeven dat het juist goed is als een ander het niet met je eens is, want dat zou een meerwaarde kunnen zijn voor het hele proces dat zich voltrekt. Als je kan toegeven dat je het van die kant nog nooit bekeken hebt, dan is dat een opening om tot een gesprek te komen. Het is mooi om het van die kant te bekijken, maar in de praktijk ook moeilijk. We zijn zo gewend om vanuit emotie te reageren. Wat mij altijd helpt, is door aan te geven dat je hoort wat er gezegd wordt, maar dat je er nog even over na wil denken. Mijn moeder zou zeggen: Eerst stoom afblazen en dan het gesprek aangaan. Bij de analyse van een meningsverschil dat ik vroeger dacht te hebben, bleek dat ik vooral boos was vanuit de teleurstelling door het gebrek aan vertrouwen. Vaak ligt er zoiets aan ten grondslag. Zelfreflectie is een kunst waarbij het verplaatsen in de ander voorop staat.

Zo mijmeren we wat af. Lief heeft net de tickets gereserveerd voor zijn reis met de Flixbus terug naar Budapest. Eigenlijk had hij twee weken later willen gaan, maar het is noodzakelijk om met vriendlief te overleggen over de aan te schaffen keuken. Er was een schrijnwerker benaderd, maar die offerte is nog steeds onderweg. Helaas heeft Lief met regelmaat ervaring opgedaan met de haperende punctualiteit van sommige bedrijven. Dat risico wil hij met de keuken niet lopen, want wat moet je tijden lang met een halve keuken. Met een bezwaard gemoed dus toch maar twee tot drie weken van ons samenzijn afgeknibbeld. Ik zie hem weer na de geboorte van het elfde kleinkind, ergens begin april. Zo’n weerzien wordt na een langere periode des te fijner, moet je maar rekenen.

Het boek ‘Waak over Haar’ van Jean-Baptiste Andrea is een dikke aanrader. In het begin even doorbijten, maar als je er eenmaal inzit, kost het moeite om er uit te stappen.

Vanmorgen hebben we twee kaartjes gereserveerd voor de tentoonstelling van Ivna Esajas-In the Garden of the good Days. Het is haar eerste solo tentoonstelling in Nederland. Nog net op de valreep, want morgen is de laatste dag. Wat ik van haar werk gezien heb, spreekt me erg aan.

Gisteren kwam het volgende boek van de Bioclub binnen. ‘Meester in het Paradijs’ over het leven van Jac.P. Thijsse en geschreven door Dik van der Meulen. Van mijn moeder heb ik de beroemde plaatjesboeken hier in de kast staan en het lijkt me heerlijk om nu meer van de achtergrond van deze man te weten. Over twee weken gaan we drie dagen naar Texel en daar heeft hij ook gebivakkeerd. Jan Wolkers heeft een beeld van hem gemaakt. Het heet ‘Onbekommerd’ en verwijst naar de ongedwongen manier waarop Thijsse de natuur benaderde. Zo past alles weer mooi in elkaar.