Om over na te denken

Gisteren reden we om een uur of twee naar Gouda met een missie en de dag had niet vrolijker kunnen beginnen met dat stralende weer Strakblauwe hemel en zon, de hele dag door. Wat een mazzel.

Neef van de oudste(al wat langer overleden) broer van Lief was een van de eigenaren van een grote frietketen, die vooral veel op festivals en evenementen te vinden zijn met hun wagen maar die ook twee zaken hebben in Gouda en Rotterdam.

Dus reden we in Agaath erheen. Piep en piep, mijn twee muisjes voorin op het dashbord, waren helemaal gelukkig, want in Gouda kon je niet om de nationale producten heen, kaas en stroopwafels. Spekkie voor het bekkie voor twee hongerige muizen.

Helaas stond het stadhuis in de steigers maar de mooie torentjes waren nog vrij en staken schitterend af tegen de blauwe lucht. Eerst maar eens een rondje rond de markt, met haar terrassen, die veelvuldig lagen uitgespreid, gezellig en druk bezocht, en de winkels. Naast de grote ketens ook de heerlijke ouderwetse nering met inderdaad de kazen en de stroopwafels veelvuldig aanwezig. We probeerden de route te bepalen aan de hand van de navigatie, maar doken menigmaal een verkeerde straat in. We moesten terug naar het moderne winkelcentrum waar de autogarage in verstopt was. Het bleek hemelsbreed een straatje er vandaan te zijn. Iedere keer als we de naam van de keten intikten, verscheen er onmiddellijk een naam, die er wel op leek, maar het niet was. Vreemd.

Nog liepen we blind er langs omdat we onze ogen uitkeken naar de andere winkels en niet meer op de straten aan letten waren. Aan het eind van de straat moesten we rechtsomkeer maken en nog een stuk teruglopen. Warempel. Achter de visboer was een piepklein winkeltje maar met de vreemde naam erboven. Eens horen wat de eigenaar als verklaring had. Het klopte inderdaad. De vorige eigenaresse was gestopt en deze was er voor in de plaats gekomen. Met die informatie werd duidelijk dat we Neef of zijn werknemers niet hier moesten zoeken. Even een kringloopje in, onverrichter zaken weer eruit en richting de markt om daar een late middagzon op de snoetjes te krijgen. Altijd fijn onder de een of andere heater. De ober, vlot en behulpzaam gaf een uitgebreide info over de borrelhapjes, gelakte kip in chilisaus en een boterham met gesmolten Goudse kaas. Zijn belofte van een smaakvolle hap was niet overdreven.

Gelaafd namen we afscheid van deze mooie stad met haar prachtige oude kern, de geveltjes, de indrukwekkende gebouwen en haar torentjes op het stadhuis die deden denken aan die van de dom in Milaan en de kerken, vooral nu de zon er een prachtig lichtspel van maakte. Geen neef, maar wel een mooie ontdekkingstocht. Middag geslaagd.

Thuis lag mijn bestelde boek in de bus. ‘Jij bent mijn begin’ van de kunstenaar Octavie Wolters. Een boek met prachtige en krachtige linosneden en een filosofisch verhaaltje waarin gezocht wordt naar Het Begin. Een kunstwerk op zich van deze veelzijdige creatieve inspiratiebron. Niet alleen mooie platen maar ook een mooie tekst. Om over na te denken.