Overpeinzingen

Maar dan over de toetsen

lem2

Had ik het gisteren nog over mijn vergeethoofd, maakte ik gisteravond alweer een belangrijke denkfout. Ik beloofde dochterlief te zullen koken op dinsdag, voor de goegemeente hier en haar gezin, maar vannacht bedacht ik me dat het die dag zussendag is, compleet met kringloop en etentje, stel ik me zo voor. Bijtijds appen naar dochter, anders rekent ze erop. Geen probleem liet ze weten, dan kook ik. Pffff.

In de biografie van Clara Schuman lees ik over een chiroplast. In 1814 werd het bedacht door Johann Bernard Logier. Nooit van gehoord. Het blijkt een pianostudie-hulpmiddel te zijn dat op een (naar mijn opinie) middeleeuwse leest geschoeid is. Kleine kinderen (met name meisjes, dus ook zij) werden achter de piano gezet met de vijf vingers in een bepaalde dwangstand, om de vingeroefeningen te doen, die het pianospel zouden verbeteren. De plaatjes erbij zijn gruwelijk. Wat een nare manier om kleine wonderkinderen te kweken. Clara’s vader was een dwangmatig persoon in deze. Spelen met poppen of met leeftijdsgenootjes vond hij kinderachtig, ze moest spelen op de piano en wandelen in de natuur om conditie op te bouwen. De kleine Clara kreeg alleen maar aandacht als ze achter de piano zat. Dat stimuleerde haar wel om dat te doen. Arm kind.

Gisteren hebben we er een echte rustdag van gemaakt op de boodschappen na. Die zijn voor nieuwjaarsdag als iedereen komt eten. Andijviestamp met een oosterse twist met vegaworst, boerenkoolstampot met rookworst en mosterd, en spaghetti met rode saus, die gemaakt wordt van mijn gang dwars door de groentela heen. Vooral de andijviestamp lijkt me lekker. Daar heb ik dan de woensdag voor en niet, zoals ik gisteren dacht, twee voorbereidingsdagen.

Straks rijden we nogmaals naar de Hoek, nu met de cadeautjes en dan zal de dochter van nicht ook uitleggen hoe haar cadeau ‘Kirby en de vergeten wereld’ werkt met de nintendo switch. We zijn benieuwd. Nooit te oud om iets nieuws te zien. Niet dat we er wat mee hebben. Ik steek er wellicht meteen van op, waarom de kleinkinderen er zo graag mee aan de slag zijn. Nichtlief zelf krijgt haar envelopje.

Vanmorgen was ik alweer om half vijf wakker. Het zijn van die dagen, maar ik moet zeggen dat ik daardoor van vermoeidheid ook eerder op de avond omrol. Er vindt dus ongemerkt een winterse verschuiving plaats. Langzaam terugschuiven maar weer.

Dochter Parijs en de familie hebben uitgebreid geschaatst op het dak van Lafayette. Sprookjesachtig met haar uitgebreid aangeklede etalages en de schoonheid van het oude gebouw. Uitzicht op de Eiffeltoren. Haar zus daarentegen in het spoorwegmuseum in Utrecht, op het bescheiden baantje, met warme chocomel na voor tante Pollewop en de Filosoof. Ook sfeervol, al is het van een ander kaliber. Zoonlief was naar het winterspektakel in de Jaarbeurs en de drie rakkertjes kregen schaatsles in het Oosten. Voor elk wat wils. Die ijsfase is definitief voorbij. Voor ons geen ijzers meer. Elke duik omlaag zou brekebeentje betekenen met onze ouwe botten. Ken uw kracht. Die zit echt niet daar in. Ik hou mijn vingers wel soepel, die glijden ook, maar dan over de toetsen.

Onbekend's avatar

Gepubliceerd door lem2

kunst en cultuur, literatuur, tuinen, schrijven, schilderen, kindertheater en alles wat een mensenleven boeiend maakt!

11 gedachten over “Maar dan over de toetsen”

  2. Op dat dak van Lafayette stond ik eind februari. Dat je daar kunt schaatsen. Hoe bijzonder. Ik zou er graag kijken. Manlief schaatste zaterdag 40 km op natuurijs in de buurt van Nijmegen. Zijn lust en zijn leven

    Geliked door 1 persoon

  3. En laat die vingers maar zalig zweven over de toetsen, dan kan ik genietend meelezen.
    Vergeten….. Zonder agenda zou het me totaal niet meer lukken de zaken bij te houden, maar dat betekent dat er leven is in de brouwerij 👍

    Geliked door 1 persoon

  4. Goedemiddag,

    alsof ik op een carrousel zit.
    Ik word er wat duizelig van.
    Jouw leven zit meer dan eivol. Met de snelheid van het licht.

    Mijn dagen zijn bijna uitsluitend gevuld
    met mij eigen traag gezelschap.
    Soms hoor ik dagen geen stem.

    Tenzij de mijne, wanneer ik vriendelijk of vermanend toespreek.

    Ik wil graag geloven in Sartre.
    “Si tu te sens seul lorsque tu es seul, tu es en mauvaise compagnie.” .

    Festina lente!

    Geliked door 1 persoon

    1. Er gebeurt vooral veel om ons heen. We zitten ook echt vaak thuis op de bank, of op bed, om te schrijven of te lezen. De carrousel laat ik met name aan de kinderen over. Ik heb geen ijs en geen schaatsen gezien, maar ik geniet van hun verhalen die ze me doorgaans appen.

      Ik weet wat het is om alleen te zijn met deze dagen, 26 jaar zonder is best een mooie tijd om te leren gelukkig te zijn in je eentje. ‘Eenzaam’ heb ik me nooit gevoeld. Maar ik snap dat het wel heel stil om je heen is, als je alleen je eigen stem hoort in dagen.

      Met de lieve Jozef aan mijn zij is dat station vooralsnog gepasseerd en inderdaad, we genieten met volle teugen. Mijn grote familie(eigen gezin en elf broers en zussen)zorgt ervoor dat het blijft bruisen. Toch vind ik de maanden in Hongarije in alle stilte een weldaad. Een retraite, die nodig is om de energie op te laden, die ik daarna weer nodig heb in deze drukte. Mooie kalme dagen. 🍀

      Geliked door 1 persoon

      1. Goedemorgen,

        ik hoop dat u mijn woorden niet als ‘een afkeuring’ las.

        Neen, hoor.
        Ik merk enkel de kracht en de energie en de onstuimige dagen.
        Maar vooral onthoud ik in uw antwoord: de liefde.

        Door niets overtroffen in dit korte leven.
        Liefhebben en geliefd worden.

        Ik wens u een jaar vol liefde.

        mvg.

        Geliked door 1 persoon

      2. Nee hoor, nooit als een afkeuring. Wat een mooie zingeving haalt U uit mijn mijmeringen. En een prachtige wens voor de komende tijd, een jaar vol liefde. Dat wens ik U ook met uw liefhebbende lezers van mooie gedachten en had ik zo graag de hele wereld toe willen wensen. ❣️

        Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.