Extra feestelijk

Vandaag was ik een ‘duizenddingendoekje’. Feestcommissie met slingers ophangen en pakjes inpakken, banketbakker van hartige taartjes, kapper van Lief zijn lange haren en gewoon feestvarken natuurlijk als moeder van de kinderen, oma, zus en vriendin. Ze kwamen allemaal al langs, digitaal, dat wel, maar toch. Een mens kan er van groeien hoor.

De eerste kaart kwam ook al binnen. Een van een lieve tuinbewoonster die ze maakt en die dochterlief gekocht had bij de kringloop. Een dubbele felicitatie natuurlijk, bovendien kwam er nog een mooie tekening achter op de envelop en binnenin en last but nog least ook nog een boekenlegger van eigen fabrikaat door tante Pollewop.

Alles staat klaar voor de ontvangst van nichtlief en haar man en dat binnen de tijd. Gisteren hebben we de logeerkamer al in orde gemaakt en Lief heeft het hele huis gestofzuigd, maar die nieuwe kleine blauwe kon de druk kennelijk niet, hij sputterde nog wat na en begaf het toen. Misschien oververhit, van de opwinding waarschijnlijk, en anders moeten we terug naar de winkel.

De hartige taartjes zijn goed gelukt. Binnenin het bladerdeeg zit de Vijgenchutney met verkruimelde feta. De chutney bestaat uit: Vijg, suiker, citroen, gember, sambal, peper en zout en ze heeft lang geprutteld, want het was wel 2 kilo bij elkaar, dus vier volle potten. Nicht krijgt er een voor haar verjaardag en nog een pot kersengelei en ik heb een mooi boekje uitgezocht. Lief heeft gezongen en dochterlief gebeld en gezongen. De twee oudste kleinzonen, echte mannen van stavast worden het, hebben me ook geappt. Zo leuk, zo’n kleine verschuiving in de tijd. Tel het maar op Oma!

In de rubriek eetwezen van de Groene Amsterdammer van vorige week schrijft Hiske Versprille over haar passie voor de synthetische geur en smaak van Cherry. Sinds haar zevende, waarbij ze een fles shampoo met de geur ‘Cherry-Kiss’ voor haar verjaardag kreeg. Het is een vermakelijk stuk, waarbij ze weet dat al die fabrieken waar dergelijke producten plus de talrijke snoepvarianten op fruit nog nooit een kers binnen gezien hebben. Ze vertelt hoe ze in Tjechië wilde frambozen plukt en proeft, een ongelooflijke intense stuivende smaak, en uitroept dat het net Frambozendrups zijn, waarop haar dochter zei dat ze haar meer deden denken aan lipgloss met Skittles smaak. En nu wil ze kersen die smaken naar Cherry Kiss. Haha.

Heerlijk en inderdaad, zo worden we genept. Hier in de Hof ben ik zo blij geworden van eigen fruit en aan het experimenteren geslagen. Vooral de laatste dagen, maar dat komt omdat de oogst overdadig groot is. Iedere keer verzin ik er smaken bij, die misschien wel wonderlijk zijn, maar erg lekker. Dat moet Lief dan zeggen, want ik proef het natuurlijk niet meer. Van de chutney proefde ik dat het lekker in balans was qua zoet, zuur, bitter, zout, umami, alleen de gember, een scherpe smaak die ik op die manier waarneem, voerde de boventoon, daar mag dus minder van in. Ik wil ook gaan uitvogelen hoe bijvoorbeeld Ras el Hanout met vijg smaakt. Volgens mij is dat ook heel lekker.

Dat komt later. Nu eerst wachten op de visite. De zon schijnt uitbundig en dat is na twee dagen plensbuien al extra feestelijk.