Voorlopig viert alles wat dorst heeft, feest

Een vermakelijk artikel over de natuur, die we eigenlijk niet meer zo moeten noemen, omdat we er zelf onderdeel van zijn. Het is van de hand van Sanne Bloemink, it’s all in the name, getiteld -Mijn Tuiny Forest-‘Het is Prachtig, Schat.’ Haar verhaal is bijna een wonder te noemen. Van driehoog met een klein balkon verhuisden zij en haar gezin naar een huis met een tuin. Elke herfst tobden ze met het gele gras toen de kinderen klein waren en besloten over te gaan op kunstgras met twee richeltjes aarde. De verkoper had beweerd dat het waterdoorlatend was en vanwege het duurzaamheiskarakter, hadden ze het maar wat graag voor waar aangenomen. In de richeltjes stopte ze hier en daar wat zaadjes. Na een vakantie was het plastic gedrocht overspoeld door een courgetteplant en op één keer was er ‘Een magisch gevlochten bol met een deksel van lila draden erop’ ontstaan. Het bleek een artisjok, iets wat ze nooit geweten had. Een artisjok heeft bloemen. Het was komen aanwaaien. Daarmee had ‘de natuur’ een knop omgezet bij haar.

De magie had z’n werk gedaan en ze ging obsessief aan de slag met zaadjes, plantjes en ‘natuur’. Ze schreef erover en kwam tot de bevinding dat Nederland in feite vol stond met tuinen, zelfs de aangelegde bossen. Ze wilde niet meer lijdzaam toezien maar handelen, dat wat behapbaar was, doen en ze ging over tot de aanleg van een Tiny Forest’, dat ze omdoopte in ‘Tuiny Forest’, waarvan het concept was bedacht door een Indiase ingenieur, Shubbendu Sharma, naar de Japanse methode van Akira Miyawaki. De helft van het kunstgras werd verwijderd en ze plantte een paar boompjes. In het begin werd ze uitgelachen omdat er nog maar weinig resultaat te zien was van het wroeten en mulchen onder de boompjes, maar een paar jaar later wierp het z’n lieflijke vruchten af.

Dit is zo’n beetje een inleiding voor de rest van het verhaal, die met humor en aandacht geschreven is en die buiten de tuinperikelen ook heikeler zaken onder de loep neemt.

Het doet me een beetje denken aan de manier waarop we begonnen zijn met de aanleg van de Voedselhof, wat er voor de ene helft op neer kwam over te gaan tot nieuwe aanschaf van bomen en struiken, maar anderzijds ook ten dele ruimte te geven aan dat wat overwoekerd werd door het Duinriet, dat het hele veld had ingenomen. Lief weet wat hij doet, want hij heeft de hele Hof op deze manier stukje bij beetje aangelegd. We zien hele nieuwe ontwikkelingen, nu al, nieuwe insectensoorten, vogels, planten en bloemen, die eindelijk volledig de ruimte krijgen en tot wasdom kunnen komen.

De Tiny Forests van Sharma zijn iets anders van opzet dan Sanne Bloemink haar Tuiny Forest, maar wel op eenzelfde leest geschoeid. We zouden ons eerst moeten verdiepen in de theorie van Sharma, om te weten te komen wat er hier van toepassing kan zijn. Een andere tip van haar hand is de film ‘Fantastic Fungi’, waar ik net een trailer van heb gekeken en die me zeer de moeite waard lijkt.

Ondertussen is het hier, met vandaag 36 graden op de barometer, gaan onweren en regenen, zomaar ineens, onaangekondigd. Heerlijk. Dat was precies wat er nodig was. De bladeren werden steeds pieriger en geler. De zon piept er af en toe ook tussendoor, dus misschien als klap op de vuurpijl nog een mooie regenboog. Voorlopig viert alles wat dorst heeft, feest.