We gaan het zien en beleven

Rond half drie arriveer ik bij het zwembad in Bilthoven. Tante Pollewop zwemt vandaag af voor haar C-diploma, samen met haar hartsvriendin. Gisteren heb ik de cadeaus voor drie keer een diploma in korte tijd, al opgehaald bij de boekhandel. Voor haar het boek ‘Gozert’, en voor haar vriendin een boek van superjuffie, waarbij ik heimelijk hoopte dat ze het nog niet had. ‘Gozert’ was gewenst.

De filosoof voelde zich alles behalve lekker en wilde halverwege eigenlijk al naar huis. Begrijpelijk, want hij was misselijk compleet met alle bijbehorende verschijnselen en dan is thuis de bank toch de plaats bij uitstek om te zijn in plaats van met een plastic zak in de aanslag in een te warm zwembad.

Het waren nog best veel kinderen. Ze hadden allemaal hun kleren aan en de verplichte jas erover. De zwemleraar die het examen afnam had een aangename warme stem en legde bondig en helder uit wat er moest gebeuren.Tussen de verschillende oefeningen door mocht je ook een beetje freewheelen, er waren nu eenmaal van die waterratten bij, die de hele dag wel in het zwembad konden liggen.

Soepeltjes werd het programma afgewerkt en na een uur stond een trotse kleindochter haar diploma omhoog te houden. Gehaald en de losse tand was op z’n plek gebleven. In de vroege ochtend had ze nog geprobeerd hem eruit te trekken met een touwtje aan de deur en om de wiebeltand, waarbij ze zelf een ferme trap tegen de open deur gaf, maar dat was niet gelukt.

Als beloning gingen we uit eten bij ‘Buiten in de kuil’, een leuk restaurant midden in de bossen van Lage Vuursche. Het circus Moustache was er naast neergestreken en er waren aardig wat bezoekers. Toen we aankwamen werd er een aankondiging gemaakt dat de voorstelling zou beginnen en stroomden de andere kraampjes leeg.

Dochterlief had een tafel gereserveerd en dat was buiten op het terras, maar onze disgenoten waren panisch voor wespen. Geen goed plan dus, nu de beestjes op hun dooie akkertje naar zoetigheden op zoek waren. Binnen was het eigenlijk te warm, maar dat namen we voor de lieve vrede op de koop toe.

De dametjes waren in de zevende hemel met hun cadeaus, zelfs met hun imitatie Labubu. Grote ogen, aaibaar en de nieuwste verzamelrage. De echte exemplaren zijn (veel te) duur. Deze twee misbakseltjes, de een met een scheef handje en de ander met een scheef voetje, werden liefdevol in ontvangst genomen en voor de rest van de maaltijd waren ze er zoet mee. Hele verhalen rolden over de tafel tussen de verse patat en de kaasstengels, de knolselderij-steak, de Japanse gyoza (dumplings)gekozen en de salade met zeewier.

Tegen half zeven waren we klaar en net op dat moment stroomde de grote circustent weer leeg en dientengevolge het restaurant vol. We waren net op tijd geweest om in alle rust te genieten van elkaar. Dochterlief en tante Pollewop mochten met mij en Agaath mee.

De ochtend begon vroeg. De koffer staat klaar op het bed. Pakketjes maken en inpakken voor een week waterpret met de zussen. Het natuurhuisje ligt aan het Schildmeer en er is een aanlegsteiger, een surfplank en een kano, maar ook twee fietsen. Handig voor de boodschappen. Ik ken alleen Groningen-stad en ik ben benieuwd wat we in de provincie aantreffen. Nu duimen dat de buiigheid meevalt en dat we mooie zonsondergangen kunnen genieten. We gaan het zien en beleven.