De dagen vliegen hier zelfs al

Lief zit met verlengstukken voor de buitenkraan in zijn hand uit te vogelen welke de juiste zal zijn. Hij ruimt de schuur op en er komen juweeltjes van gebruiksvoorwerpen te voorschijn, die hij min of meer wel wist, maar of het allemaal nog werkte was hem totaal onbekend. Hij is ruimte aan het maken en met regelmaat verdwijnt er hier een kratje met spullen die we voor de deur te geef hebben gezet. Men maakt er dankbaar gebruik van. Hier zijn de woorden opknappen of repareren nog steeds in zwang. Men doet niet anders. Alles wordt tot op het ‘bot’ ontleed en zorgvuldig bekeken. Het moet raar lopen als er niet de een of andere bestemming voor wordt gevonden en anders komt het uiteindelijk op een kraam op de grote zondagsmarkt in Pécs of Kaposvár terecht. ‘Zuinigheid met vlijt bouwt huizen als kastelen’ gaat hier nog altijd op.

Het nieuwe schema bevalt goed. In de ochtend tot een uur of een is Lief in de Hof aan de gang en daarna trekken we er met z’n tweeën op uit. Fietsen lukt nog even niet met het stuitje, maar volgende week ga ik het toch echt proberen. Het brede zadel met de bekende ‘Fongers-vering’ eronder, zal absoluut beter zijn. Fongers was een heel goed merk in de jaren 50,60 en 70. Op mijn vader zijn dienstfiets zat er een. Zo’n prachtig leren geval met die grote veren eronder. Er was een nadeel. Als je achterop zat en per ongeluk je vingers om de vering had, dan kon het gebeuren dat ze klem kwamen te zitten als de berijder ging zitten of verschoof.

Hagedis wandelde weer langs. Ze reageren grappig, eerst versnellen ze, maar dan ineens verstarren ze en blijven roerloos zitten. Lief kon het mooie beestje op de foto vereeuwigen. In deze maand is het intens genieten van al wat kruipt en vliegt en zich laat horen. We hebben voor het herkennen ervan veel steun aan de vogelapp en leren steeds beter de verschillende geluiden onderscheiden tot en met de bijeneter, de vliegenvanger en de braamsluiper aan toe.

In de grote Tesco in Szigetvár hebben we een paar echte werkbroeken voor Lief aangeschaft. Hij is zo door zijn gewone broeken heen, ook al zijn ze van biologische katoen. Dit zijn echte workers, met elastiek onderin zodat er niets in kan kruipen dat niet uitgenodigd is. Geen overbodige luxe hier. Het materiaal kan tegen een stootje. Ze hebben best een grote afdeling met kleding, maar er zijn maar twee paskamers, Een mevrouw liep tegen de dichte deuren aan, iets dat ze al mopperend scheen af te keuren aan haar lichaamstaal te merken. Brom brom. Verstaan doe ik het nog steeds niet goed. Slechts woorden kan ik er uit cijferen of ze moeten zo langzaam praten als de bosmaaier-verkoper.

De reünies en feesten stromen binnen. Ik ben eerst maar eens de agenda fatsoenlijk aan het invullen geweest. Verjaardagen zijn er ook plenty. Daar tussendoor zit nog een week van de zussen in het hoge Noorden en vieren allerlei kinderen een jubileum. De jongste wordt 30, de tweeling 40, schoonzoon al 50 zelfs. Jaja. Waar blijft die tijd. De dagen vliegen hier zelfs al.