Het voorlezen van verhalen

Ziezo, alle koffers zijn leeg, er is een zak met kleding voor de kringloop en alle boeken liggen weer onder handbereik. Twee hele interessante, die ik gekregen heb bij het afscheid van de redactie van Mensenkinderen: Satoshi Yagisawa met ‘Morisaki’s boekwinkel’ en Martin Bootsma met zijn ‘ Brieven aan Miyo.’

Bij de eerste staat op de kaft: ‘Morisaki’s boekwinkel is een fijngevoelig verhaal dat lijkt te zijn gemaakt van rijstpapier. Geen helden, geen dramatische plotwendingen. Niets anders dan het gewone leven.’ Corriere Della Sera. De kaft is prachtig en natuurlijk wil je een verhaal dat zo fijngevoelig is als rijstpapier meteen lezen. Er staat een allerliefst hartverwarmend bedankje voor de afgelopen jaren in van de gulle geefster.

De brieven van Miyo had ik eerder onder handen moeten hebben, toen we nog volop bezig waren op onze bloeiende Jenaplanschool. Het gaat over het lezen van de klassieken met kinderen. Martin Bootsma had in de groep een brievenhoek, een idee dat hij had afgekeken van de beroemde Japanse leraar Toshiro Kanamori. Het was hem namelijk opgevallen dat kinderen die al vanaf de Onderbouw met elkaar optrokken, elkaar zo slecht werkelijk kenden. Zou het niet fijner zijn als daar verandering in zou komen. Dus liet hij elke week een kind een brief, die thuis geschreven was, voorlezen aan de groep. Door zich in de brief te openen , te laten zien wie ze waren, te vertellen wat ze voelden en hoe ze naar de wereld keken leerden de kinderen elkaar beter kennen. Met deze voorbeelden vloeit de inspiratie vrijelijk mijn brein binnen. De sterke kant van het lezen van boeken en het voordeel dat je te beurt valt.

Nog zo’n mooi voorbeeld van inspiratie staat in een van de Flow’s die ik van dochterlief meekreeg om hier op mijn gemakje uit te spellen. In de eerste Flow van dit jaar haalt de creative director een quote aan die ze op instagram tegenkwam. ‘Remember that/the opposite of/depression is not/joy-its expression,/so create, create/create. For it is/the soul’s medicine. Proef deze prachtige zin en reken je rijk. Want ik denk dat het waar is.

Genoeg om de dag door te komen en zoveel meer. Er wordt straks een nieuw tekendagboek aangemaakt, de oude is vol. Even bedenken hoe ik het zal aanpakken in een variatie op het thema. Bijvoorbeeld op de ene bladzijde een gekaderde tekening en op de andere een tekstje, min of meer poëtisch,weergegeven of iets dergelijks, of meer zoals een journaal met flarden van herinneringen aan die dag. Er moeten nog wat hersentjes gekraakt worden.

Vandaag is het te koud, dus zit ik aan mijn vertrouwde keukentafel te schrijven en kijk het blad uit mijn druivenprieeltje. De sering heeft al geantwoord met prachtig fris groen. Lief is deze dagen druk in de weer op het land met het ruimen van Brandnetel en de grote Berenklauw. Niet alle brandnetels hoeven weg, want de jonge toppen kunnen in de soep. Ook het gras wordt hier en daar weggeharkt, een struik pioenrozen bevrijd, paden gebaand en de grote oude stenen van de Utvar zijn weer vrij.

Het boek met de Griekse Mythen ligt klaar. Straks als de avonden wat langer worden en we weer op het terras kunnen zitten, gaan we beginnen met het voorlezen van de verhalen.