Kruip-en-sluip-door-gangetjes

Het was een heerlijke dag op de tuin, nu we weer samen op konden werken. Dochterlief kwam een paar minuten later dan ik en we hadden afgesproken om samen met de filosoof, tante Pollewop en schone zoon er een lichte pasta-maaltijd te nuttigen. Eerst moesten zij de caravan wegbrengen, en kwamen een uurtje later. Dat gaf ons de gelegenheid om even flink door te pakken. Dochterlief achter de maaier en ik met de laatste brandnetels, grassen en het zevenblad in de weer.

Onderweg had ik al veel moois gezien en vastgelegd. Er zwommen twee jonge futen rond, te herkennen aan hun zebra-hoofd, en een eend met drie jonkies. Het wilgenroosje stond in veelvoud te bloeien, er waren grote zonnebloemen bij de buurman op de hoek en de springbalsemienen zagen hier en daar hun kans schoon om weelderig in het rond te springen zodra je de zaaddozen aanraakte. De mispels in een van de tuinen was zwaar van vrucht. Een schermbloemige, die prachtig paars was, bleek toch de gewone engelwortel te zijn. Blijkbaar vloeien de kleuren over van wit naar paars.

Toen dochterlief het hek open ging doen voor haar lieverds kwam ze zomaar een egel op het pad tegen, een heel groot exemplaar. Die hadden we hier nog niet gezien. Later kwam ons ter ore dat de oude man op het laatste pad, drie egels uit een egel-opvang in het hoge Noorden had gehaald en hier had uitgezet. Ik kwam hem later tegen en hij vertelde toen dat hij hier in Utrecht ook een egel-opvang had ontdekt en dat de verzorgers van de egels waren komen kijken naar de plek en die heel geschikt hadden gevonden. Dus zou hij er nog een aantal halen. De jacht op jonge muizen en op slakken was geopend.

De kinderen hadden het reuze naar hun zin omdat er al druk geoogst kon worden. Woelen met je handen om de aardappelen op te duikelen, plukken van een mini-courgette en drie dikke komkommertjes, wortelen met wonderlijke vormen, Gieser Wildemannen en een goudrenet, bramen en frambozen. Dat maakt het tuinieren een stuk leuker. Dochterlief ontdekte een mooie dahlia, die schone zoon per ongeluk omver liep, en er was een zonnebloem, een zee van Helianten en wat klein grut. De dahlia stopten tante Pollewop en ik in de plantenpers. Prachtig om later ergens tussen te plakken in een dagboek of op een brief.

Ik plukte nog wat grassen weg en zag dat de wilgen omhoog waren geschoten dit jaar. Er was dus veel snoeiwerk te verwachten in het najaar. De buurman had oud snoeigoed tegen mijn hekje geplaatst achter in de tuin, het zag er rommelig uit en ergens ook middenin. Dus het werd trekken en duwen om er een beetje acceptabel geheel van te maken.

Schoonzoon zorgde voor de pasta en het smaakte daar in goed gezelschap twee keer zo lekker, ook omdat het al een tijd geleden was, dat we dit hadden kunnen doen.

Het was een goed gevulde dag en ik liet hen nog even na sudderen, maar ik ging op huis aan met de accu’s om op te laden. Het was welletjes. Dankzij de filosoof had ik in de laatjes van mijn kastje in het atelier een luxe Rembrandt-doos teruggevonden met aquarelnapjes en een mengbakje, maar ook een nog bijna leeg schetsblok speciaal voor aquarelleren. Het was me ontschoten. Samen met hem bekeek ik alle laatjes. Er lag nog meer moois in, zo kwam ik ook de blister weer tegen. Wie wat bewaard die heeft wat. Daar ga ik van de week mee aan de slag.

Bepakt en bezakt ging ik mijn weegs, terwijl de kinderen aan het rennen waren. Stoom afblazen, Daar was nu meer dan genoeg ruimte voor tussen beide tuinen met al die leuke en spannende kruip-en sluip-door-gangetjes.