Waar je uitgebreid van mag smullen

Annie M.G. Schmidt blaast verjaarskaarsjes uit op haar wolk. Misschien deelt ze als cadeautjes nog wel een paar nieuwe gedichten met de een of ander. Inspiratie ten top, zoiets.

De badkamer en de beide wc’s zijn gepoetst en blinken. De kippendijtjes voor de ajam semur staan in de marinade. Lief legt de laatste hand aan de oprit, om die een tikkie groenvrij te maken en dan is echt alles gedaan wat tot de mogelijkheden behoorden. Het verwachte onweer en de hagel blijft vooralsnog uit. Ze beloven toch weer de hele dag zon en 25 graden. De appjes van de logees naar ons vliegen over en weer, de route, de afslagen, het adres nog maar een keer voor de zekerheid. Met in mijn achterhoofd de gevleugelde uitspraak ‘Kalmte zal U redden’ brief ik de antwoorden geduldig door. Duimpjes en een breed lachende avatar. Komt goed.

Gisteren namen we de stofzuiger mee naar de Datsja. Het was heel fijn om daar al het overtollige spinrag en het kleine spul weg te zuigen. In de winter was er een hele familie wants verscheiden en die lagen nu allemaal met de pootjes omhoog dood te zijn. Weg ermee. Schoon schip. Het Rien Poortvliet schilderij mag mee naar het trappegat, dat scheelt ruimte, omdat het hele grote witte doek dat nog op zolder stond, daar kan worden opgehangen. Spinnen en spinnetjes vluchten ijlings uit hun veilig gewaande spinnenwebben, allemaal kleine Sebastiaans, eigenzinnig en niet bang, maar wijzer door de loop der jaren. Hoe oud kunnen ze eigenlijk worden als ze niet opgeveegd of opgezogen worden? De gemiddelde leeftijd ligt tussen de een en vijf jaar. Best lang. Helaas moet één keer in de zoveel tijd de bezem erdoor. Wantsen leven gemiddeld een half jaar, maar maken dan toch al heel wat mee.

Het doet me denken aan een kindertheaterstuk van de Eendagsvlieg, die op zoek ging naar het allermooiste uit zijn hele(!)leven. Dat vind hij als de zon weer opkomt om de nieuwe dag bij te lichten. Het is natuurlijk een verhaal van Toon van Tellegen. Een ander verhaal uit de bundel ‘Waar gaan we eigenlijk heen’ van dezelfde schrijver gaat eveneens over de eendagsvlieg. Krekel vindt dat iedereen altijd wel een keer jarig is, maar de eendagsvlieg geeft stilletjes aan dat hij nooit jarig is. Alle dieren in het bos zwijgen, maar mier heeft de oplossing. ‘Dan ben je urig. Dan vier je je veruurdag’. Een meesterlijke vondst en eendagsvlieg heeft de mooiste veruurdag van zijn hele daglange leven.

De verhalen van Toon Tellegen zijn ons een spiegel. Hij laat zien hoe tevredenheid werkt en bescheidenheid, hoe keuzes maken van alles in werking zet, hoe liefde kan dragen, hoe belangrijk de gunfactor is maar ook het mededeelzaam zijn, want als niemand weet hoe jij je voelt, hoe moet men dan helpen. Subtiel en fijntjes legt Toon Tellegen de vinger op nietigheid, kleine radartjes in het geheel.

Annie doet dat ook, maar op een volkomen andere manier. Ze drijft de spot, ze ageert, ze koketteert lieflijk met een dosis fijnzinnig venijn en soms net iets minder bedekt. Van beiden hou ik. Het houdt hoogmoed buiten de deur en plaatst een en ander in het juiste perspectief. Vanuit haar verhalen kwam vaak meesterlijke rollenspel los. Alle kinderen uit mijn groepen zijn opgegroeid met Annie M.G.Schmidt en Toon Tellegen en niet te vergeten Arnold Lobel en zijn verhalen. Filosofie van de bovenste plank. Zoete verrassingen, waar je uitgebreid van mag smullen.