Uncategorized

Mijl op zeven

De zon vierde nog even Oranje-boven, lang leve de mooie lente. Gisteren was het weer de hoogste tijd om naar de tuin te gaan. Onderweg vroeg de tank om benzine, op naar de goedkoopste pomp van Utrecht sinds jaar en dag. Gelijk maar even de bandenspanning meten want soms had ik het idee dat die veel te laag was. Er stopte een motorrijder naast en liet me netjes voor gaan. Een nieuwe luchtpomp. Er moest geld in, je had alleen je pas nodig, munten waren exit. Voor de somma van 20 eurocent kocht ik verse lucht. Maar dan. 2.3 de voorbanden, 2 de achterbanden. Zover was ik al wel. Verwarring bij het plussen. De vriendelijke motorrijder, onder de helm zat een jongen zo oud als mijn zonen, hielp dit oude verwarde mens door de wirwar van aanwijzingen heen. Onbekend, maar van nu af een eitje. Bukken ging moeizaam, door de knieën natuurlijk nog niet. De klus geklaard, de motormuis vriendelijk bedankt en naar de tuin. Daar was het druk.

Alle parkeerplaatsen waren vol, op het gras nog één plekje voor de kleine Blauwe. Er hingen viooltjes aan het hek van de overleden tuinder en een briefje erbij van de familie, met een foto van dat lachende vertrouwde gezicht naast de stok met de zwarte vlag. Met de hand op het hart een groet in gedachten. Aan alle kanten was er een warm onthaal, een zwaai met een arm, een knik met het hoofd, een uitbundig hallo. De buuf van twee tuinen achter me kwam me achterop fietsen, al ingeënt en een pak aan bezwaard gemoed armer. Het voelt als een bevrijding, zei ze en ik kon me er alles bij voorstellen. Over het bruggetje splitsten onze wegen zich weer. Bij de tuin oogde het gras verwijtend lang, terwijl ik mompelend beloofde er vandaag een fris geschoren tapijtje van te maken. Om dat waar te kunnen maken pakte ik als eerste de maaier eruit en zette hem pontificaal voor miijn neus. Zo kon ik er niet meer om heen.

Mijn grasmaaier is gevoelig en denkt met me mee. Ze weet hoe kortademig ik ben en had al besloten veelvuldig af te slaan, zodat ik even, hè hè, op het dichtsbijzijnde stoeltje uit kon puffen, om daarna weer vol goede moed verder te gaan. Zij en ik doen dan weliswaar een hele middag erover om dat kleine stukje te kortwieken, maar dan heb je uiteindelijk toch lucht over en kan je tevreden terugkijken op deze titanenklus. Voor mij dan, voor ieder ander is het een fluitje van een cent.

Bij de buurvrouw naast groeit het woekerende zevenblad. Toevallig had ik ’s ochtends gelezen dat je het niet moest uitgraven, maar steeds weer moest afknippen. Het duur langer, maar uiteindelijk legt het dan toch het loodje. Handige tip. Ook had ik ontdekt dat een krukje, ooit van broerlief gekregen, eigenlijk een handig wiedbankje was, dat je aan twee kanten kon gebruiken. Het zat hoger dan de kleine krukjes die ik normaal gebruikte. Zo was het achterover rollen, omdat ik door de knie niet meer omhoog kon, opgelost. Voor ieder ongemak een foefje. Nog even en ik hang van foefjes aan elkaar.

Ik trok nog wat brandnetel en grassen weg en was blij met het opgeruimde resultaat. De tijd was omgevlogen, tijd om terug te wandelen. Even naar boekenbuuf, die net zo veel van lezen houdt als ik, een praatje boven de lavendelbedden met de buurvrouw daarnaast, die trots haar nieuwe afrastering liet zien en de dames schaap begroet in de wei er tegenover.

Ineens viel mijn oog op de eend met haar kroost. Als een kluitje zwommen de pulletjes achter het grote beschermende moederlijf aan. Het beeld met de grazende schapen op de achtergrond oogde helemaal lente. Er misten alleen nog een paar dartelende lammetjes. Maar ja, zonder ram tussen de ooien is dat gegeven mijl op zeven.

‘In 80 dagen de wereld rond’ bezorgde me een trip naar Litouwen. Op papier kwam een pentekening naar: European delights met Litouwse animatie en in de kom Draniki, aardappelpannenkoekjes met zure room en dille.

Schil en rasp de aardappelen tot moes. Giet het vocht eraf en vervang het door dezelfde hoeveelheid melk. Doe er de eieren bij en zout naar smaak en meng het goed door elkaar.
Bereidingswijze: Doe wat zonnebloemolie in een bakje. Sommige mensen houden ervan om de pannenkoekjes in reuzel te bakken. Maak een koekenpan heet en doe er wat vet in. Schenk 4 – 5 rondjes van het beslag in de pan. Zorg dat ze ongeveer gelijk aan elkaar zijn. Bak ze tot ze lichtbruin zijn, ongeveer 3 – 4 minuten aan iedere kant. Serveer met de zure room en de dille. Heerlijk.

6 gedachten over “Mijl op zeven

  1. Herkenbaar dat knieprobleem in de tuin. Bij gelegenheid een foto van dat krukje? Ik ben naar iets dergelijks op zoek. Noodgedwongen ga ik vandaag veel bodembedekkers kopen opdat mijn schouder en tennisarm het wieden en ander tuinwerk niet goed meer aan kunnen

    Like

Laat een reactie achter op djaktief Reactie annuleren

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s