Uncategorized

Het feest van het doen

Op een vroege zaterdagmorgen stapte ik naar buiten. Het was wisselvallig weer. Zon zwom soms ineens in heftige regenval. Het leverde me onderweg een heerlijke grote regenboog op, waar ik geen foto van kon maken omdat de weg alle aandacht opeiste. Het verkeer was op weekendsterkte en dat was maar goed ook want er waren drie rijbanen afgesloten wegens werkzaamheden. Er kon kalmpjes worden doorgetuft, terwijl ik nauwkeurig de aanwijzingen van de Iphone volgde.

010

Ik werd om Amsterdam heen geleid en kwam uit bij Amsterdam Westpoort. Aan de Donauweg was een parkeerterrein achter een groot industrieel pand. Koffie had vriendinlief meegebracht om, in de betrekkelijke rust van het compartiment van de auto, even te kunnen bijkletsen. Het was een minstens zo belangrijk onderdeel.

Gesterkt gingen we op pad. We werden opgewacht door een dame die de namen en de factuur controleerde en kregen een plattegrond en een voucher in de handen geduwd. Dat laatste stond garant voor de goodiebag aan het eind van de dag. Het pand was enorm en stond vol met schilderijen. Een walhalla aan kunst. De trap leidde naar de open kantine en de sfeer bleef open en ruim door de vele raampartijen en door de doorkijkjes. Overal dwaalden, stonden en zaten mensen.

034

De ruimte was verdeeld door schotten, zodat er overal werkruimtes ontstaan waren. Op de plek waar we moesten zijn, golfde de vloer door de bescherming die er opgeplakt was. Het leek een maanlandschap. Schilderen op de maan en wij waren de eersten. Het dak golfde ook, maar was van een industriële schoonheid. Zes deelnemers waren er met daardoor ruim voldoende aandacht van de kunstenaar zelf.

022-1-e1567916377124.jpg

Acryl en abstract innig verenigd, op een vrij klein doek. Kon ik meer uit mijn comfortzone worden gehaald. Toch zijn dat de beste oefeningen. Doen en het beeld los laten.  Concentratie op de handeling. We mochten eerst papier scheuren om een grillig patroon te verkrijgen en die ergens  op het doek leggen. Twee kleuren verf pakken. Mijn voorliefde was voor magenta en  kobaldblauw. Daar kon ik violetten en paarsen in alle schakeringen mee maken.Rood boven en blauw onder de lijn en daarna mengen. . We werkten met gesso en gel, met penselen en een lang paletmes, daarna met syberisch krijt. Het werd een feest en anderhalf uur was daardoor eigenlijk niet lang genoeg. Dripping kwam het allerlaatste, met verdunde gesso,

Het was vooral de vreugde om het doen. Je laten leiden door de toevalligheid die daarbij ontstond en het toepassen van techniek, waardoor het spanningsveld groter werd. Een duwen en trekken tot harmonie de overhand kreeg.

Ik was de voucher verloren en kreeg een onvervalst standje. Dat was lang geleden. De vrouw die de tassen uitdeelde, keek zo stuurs en afwijzend dat ik me warempel  bedremmeld voelde. Eerst moest ik overal gaan zoeken en toen dat ter onverrichter zake was, gaf ze pas toe dat er een voucher gevonden was.

038

Na de lunch in de lege kantine liepen we met een goed gevulde tas door het druk gonzende gebouw richting parkeerterrein. Een warme omarming en een belofte elkaar gauw weer te zien. En wat de workshop betreft, onbekend maakt hier wel bemind en een belofte om het grootser aan te pakken. Al was het maar om het feest van het doen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

022-1-e1567916377124.jpg

3 thoughts on “Het feest van het doen

Comments are closed.